่เพียงเท่านี้นะ” เสิ่นฉงยิ้ม และนำไหสุราวางไปยังบนโต๊ะ ฝ่ามือมีพลังวิญญาณเปล่งออก ปล่อยพลังไปยังบริเวณไหสุรา
หึ่ง!
มีเสียงเบาๆ ดังออกมา ตรงหน้าของเจียงหลีและเสิ่นฉง มีภาพมายาปรากฏขึ้นภาพแล้วภาพเล่า
เจียงหลีตกตะลึงจนยืนขึ้นมา
แววตาของเสิ่นฉง เต็มไปด้วยความตกตะลึง “เจ้าดู นี่คือภาพวาดที่แฝงซ่อนอยู่บนไหสุรา ไหสุรานี้ประณีตและยอดเยี่ยม คนที่สร้างมันขึ้นมาต้องเป็นท่านปรมาจารย์ที่เก่งกาจอีกท่านห หนึ่งอย่างแน่นอน”
เจียงหลีมองไปยังภาพที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับสุราราวกับว่าตกอยู่ในภวังค์ ราวกับว่าไม่ได้ยินในสิ่งที่เสิ่นฉงเอ่ย
แต่ทว่า หลังจากที่เว่ยจี๋ฟังเสิ่นฉงพูดจบ เงยหน้าขึ้นมาอย่างตกใจ มองไปทางเขา ใบหน้าของเสิ่นฉงมีรอยยิ้มอ่อนโยน ทำให้เขาตกตะลึงและใจสั่นอย่างอธิบายไม่ได้
หลังจากเจียงหลีชื่นชมภาพวาดเหล่านั้นเสร็จแล้ว เสิ่นฉงก็เก็บพลังวิญญาณ ภาพวาดที่งดงามเหล่านั้น ก็ได้อันตรธานหายไป
“ศิษย์พี่ใหญ่ หากไม่ได้ท่านมาอธิบาย ตอนนี้ข้าก็ยังไม่รู้ถึงความมหัศจรรย์ของไหสุรานี้” เจียงหลียิ้มเจื่อนๆ
ในเวลานั้น ก็รับรู้ได้ว่าไหสุรานี้เมื่ออยู่ในมือนางนั้นช่างเสียของเสียจริง
“ไม่เป็นไร” เสิ่นฉงเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ
“รีบถามเร
