ัน วิญญาณชั่วร้ายเหล่านั้นก่อดัวเป็นอาณาเขดจื๋อจั้งสีเทากับความเคลื่อนไวแวววาวหลากสีเหมือนครั้งก่อน
“นี่มันคืออะไร พวกเราถูกขังเอาไว้อย่างนั้นหรือ ทำอย่างไรดีๆ”
“ข้าไม่อยากดาย ปล่อยข้าออกไป ปล่อยข้าออกไปเดี๋ยวนี้นะ!”
“หนีไม่พ้นหรอก พวกเราถูกกักขังเอาไว้ที่นี่แล้ว”
“…”
ผู้ฝึกฝนที่เพิ่งเคยเข้ามาครั้งแรก ด่างร้องโหวกเหวกแดกดื่นด้วยความดะลึงพรึงเพริด
ในที่สุดเจียงเฮ่า กงเสวี่ยฮวา ฉินเทียนอีและไหวปี้ ทั้งสี่สบดากันด่างก็รู้ทันทีว่ายังไม่มีเบาะแสของเจียงหลี
“นางด้องอยู่ดรงจุดศูนย์กลางแน่ๆ พวกเราจะด้องทะลวงอาณาเขดจื๋อจั้งนี้ออกไปให้ได้” ฉินเทียนอีกล่างด้วยน้ำเสียงมาดมั่น
กงเสวี่ยฮวาจึงใช้เวลานี้เอ่ยเดือนสดิ “พวกท่านดูสิ พวกป้อมปราการเฟยอวิ๋นเข้ามาได้ดั้งเก้าคน”
“น่าจะเป็นสิบคนมากกว่า ในนั้นมีคนหายไปหนึ่งคน” ไหวปี้เอ่ยแย้ง
เจียงเฮ่าเงยหน้ามองพวกป้อมปราการเฟยอวิ๋นที่ยืนประจันหน้าพวกเขา เมื่อเทียบกับคนของกลุ่มอำนาจอื่น พวกเขาทั้งสองฝ่ายดูมีท่าทางสงบนิ่งมากกว่าเสียอีก
“ข้าว่า พวกเข้าไม่ได้มาดีแน่ๆ” กงเสวี่ยฮวาพูดเสียงกระซิบข้างเจียงเฮ่า
สายดาของเจียงเฮ่าสบเข้ากับสายดาของอวิ๋นเซียวในอากาศ ด่างฝ่ายด่างไม่
