องเจ้าค คือสิ่งใด”
“เป็นไปไม่ได้!” เว่ยจี๋รีบปฏิเสธพัลวัน
เจียงหลีพยักหน้า เหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม “แม้เจ้าจะปิดเสียมิด แม้เจ้าจะแสดงเหมือนรังเกียจสตรีที่มาเข้าใกล้ แต่ข้าก็ยังค้นพบกิเลสที่แท้จริงของเจ้าได้อยู่ดี”
เมื่อกล่าวจบ นางก็จ้องไปที่ใบหน้าของเว่ยจี๋ แล้วค่อยๆ เบนสายตามองไหเหล้าที่อยู่ในมือของเขา
เมื่อรับรู้ถึงสายตาที่เปลี่ยนไปของนาง อยู่ๆ เว่ยจี๋ก็หัวเราะออกมา “เจ้าคิดว่า กิเลสของข้าคือรักสุราเยี่ยงชีพหรือ”
“ไม่ใช่” เจียงหลีส่ายหน้า นางค่อยๆ ช้อนสายตา ดวงตาเป็นประกายของนางสบเข้ากับดวงตาหงส์คู่เรียวของเว่ยจี๋ “กิเลสของเจ้าก็คือ เจ้ากลั่นสุราไม่เป็นต่างหากเล่า”
เพ้ง!
ไหสุราในมือเว่ยจี๋ร่วงหล่นลงพื้น จนเกิดเสียงแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ทันใดนั้นกลิ่นหอมของสุราแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ สุราหมักชั้นดีหอมรัญจวน ตอนนี้กลับทำให้ใบหน้างดงามดั่งภาพวา าดของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสภาพบิดเบี้ยวเหยเก
ดูเหมือนเจียงหลีจะไม่เห็นใบหน้าเหยเกของเขาในตอนนี้แล้วพูดต่อไปว่า “เจ้ารักสุรา เข้าใจในสุรา ดังนั
