ด้วยความจองหองสุดๆ
เหมือนว่าในสายตาของเขา แม้แต่หมาแมว นายน้อยกงแห่งวังเทียนอู่กงก็ยังสู้ไม่ได้
กงเสวี่ยฮวาหรี่ตาทั้งสองข้างลง เผยความเย็นชาออกมาจากในแววตา
“การกระทำของป้อมปราการเฟยอวิ๋นนี่ช่างเผด็จการและยิ่งผยองเหมือนเมื่อก่อนทุกอย่างจริงๆ เลยนะ” หลัวอวี่ผู้นำขบวนของตำหนักหลีหั่วก็ไม่สบายใจกับการกระทำของอวิ๋นซู่ จึงพูดเยา าะเย้ยขึ้นมาอย่างเย็นชา
“คนเหล่านี้เพิ่งจะรวมตัวกัน ก็เริ่มขัดแย้งกันเสียแล้ว” เจียงเฮ่าพูดข้างหูเจียงหลีเบาๆ
เจียงหลีไม่สนใจความขัดแย้งของฝั่งนี้ ในใจไม่สงบตั้งแต่เมื่อครู่นี้มาตลอด ทำให้นางมองไปยังวิญญาณร้ายที่ล้อมรอบอยู่ไม่ไปไหนเหล่านั้น
วิญญาณร้ายมากมายปิดล้อมทั้งกลุ่มคนอยู่ท่ามกลางทุ่งราบ ทุ่งราบผืนนี้ไม่ใช่ศูนย์กลางของดินแดนผนึกมาร ยังห่างจากตำแหน่งของศูนย์กลางบนแผนที่อยู่ระยะหนึ่ง
ทันใดนั้น เจียงหลีก็หรี่ตาลง แล้วตะโกนเสียงเข้มว่า “พวกเจ้าดู!”
ผู้คนหยุดการโต้เถียงกัน ต่างพากันเงยหน้าขึ้นมามองรอบๆ
ในที่ที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า วิญญาณร้ายเหล่านั้นได้กลาย
