้ไม่มากเท่าไรนัก ก็พบเจอกับการลอบโจมตีจากวิญญาณชั่วร้ายอีกครั้ง
การระเบิดพลังหลายหน ทำให้พลังวิญญาณของเขาอยู่ในภาวะเหือดแห้ง การแสดงออกที่เจียงหลีมองเห็นว่าพลังอันเข็มแ แข็งเสื่อมทรุดจนเป็นม้าตีนปลายแล้ว จึงเป็นเพียงสิ่งที่เขาแสร้งทำเท่านั้น
ในความเป็นจริงสถานการณ์ของเขา แย่กว่านั้นหลายเท่ามาก
ดังนั้น การฝึกฝนของเขาในครั้งนี้ จึงสิ้นเปลืองเวลาไปมาก และตนก็ไม่อาจควบคุมได้ด้วย
ระหว่างที่รอนั้น เจียงหลีปลดปล่อยพลังจิตไปยังบริเวณโดยรอบ ผ่านไปชั่วครู่ ก็ได้รับข่าวกลับมาจากรอบๆ ทำให้แว ววตานางเย็นเยือก
วิญญาณชั่วร้ายพวกนั้นหายไปแล้ว! การค้นพบนี้ ทำให้แววตาเจียงหลีเป็นประกาย
นางปลดปล่อยพลังจิตไปด้านหน้าที่ซึ่งเมื่อชั่วครู่เต็มไปด้วยวิญญาณชั่วร้ายเล็กน้อย ตอนนี้กลับ เงียบสงบลงแล้ว
“เป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ” เจียงหลียกมุมปากขึ้น
หลิวหลีเอาหัวกระแทกที่ขานาง เพื่อให้นางก้มศีรษะมอง
เมื่อมองเห็นเจ้าเปี๊ยกพยายามดื้อดึงไม่ยอมนอน เจียงหลีจึงหัวเราะพลางเอ่ย “อยากนอนก็นอนเถิด ทำไมต้องทรมานตัว วเองด้วย”
เจ้าเปี๊ยกส่ายศีรษะสุดแรง เพื่อให้ตัวเองตื่น
เจียงหลีถอนหายใจเงียบๆ ยื่นมือไปแตะขนปุกปุยบนหัวของมัน นิ้วหัวแม่มือ
