งบอย่างเห็นได้ชัด
พอทั้งสองมาถึงโกดัง ภายในโกดังเต็มไปด้วยฟางข้าวล้วนๆ ไม่มีสิ่งอื่นนอกจากนี้ พวกนางจึงทำได้เพียงเดินไปตามทางด้านหลังโกดังเพื่อเสาะหาเบาะแส
ที่ด้านหลังโกดังมีถนนสายเล็กอยู่สายหนึ่ง ไม่รู้ว่าจะพาไปโผล่ที่ใด
ทั้งสองคลำทางไปท่ามกลางราตรีอันมืดมิด เดินไปได้ประมาณครึ่งชั่วยามในที่สุดก็เห็นแสงสว่างเล็กๆ ท่ามกลางความมืด
“ข้างหน้ามีบ้านคนอยู่” เจียงหลีหยุดฝีเท้าลง
มู่ชิงเหยียนเอ่ยว่า “ไปดูกันดีหรือไม่”
“รอก่อน” เจียงหลีเอ่ยเสียงเครียด นางดึงมู่ชิงเหยียนมาอีกด้านแล้วปล่อยพลังจิตออกไปตรวจสอบดู ในเมื่อด้านหน้าโกดังเคยขังสตรีที่มาจากหนานฮวงเอาไว้ เช่นนั้นแล้วคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ก็มิอาจเป็นผู้บริสุทธิ์ไปได้
จุดนี้ง่ายต่อการเข้าใจนัก
กลุ่มอำนาจค้ามนุษย์นั่นคงไม่ปล่อยให้คนอื่นมาอาศัยอยู่ในละแวกนี้แน่
พลังจิตที่ไร้รูปร่างแผ่ขยายไปด้านหน้าอย่างไม่หยุดหย่อน ไม่นานก็รับรู้ถึงสิ่งที่อยู่ในบ้านหลังนั้นได้ทั้งหมด
บ้านหลังนั้นเป็นเพียงบ้านธรรมดาๆ หลังหนึ่ง
ภายในบ้านมีคนสองคนคือหนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีกำลังทำเรื่องอย่างว่ากันอยู่ ทว่าสิ่งที่ทำให้เจียงหลีแปลกใจก็คือสตรีที่ถูกกดอยู่ใต้ร่างนางนั้น
