งทีก็น่ารักเอามากๆ เลย
“เจ้า!” ไป๋เซี่ยงไท่โมโหจนหน้าแดง
เขาไม่เพียงแต่เป็นบุคคลสำคัญของตระกูลไป๋เซี่ยง ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของราชสำนัก ทำไมเขาต้องคุกเข่าให้กับลูกนอกสมรสด้วย
ถึงแม้จะเป็นองค์หญิง แต่ว่าเลือดที่ไหลเวียนอยู่ในตัวนางใช่เลือดของราชนิกุลหรือไม่
ความดูถูกเหยียดหยามในสายตาของเขาชัดเจนเป็นอย่างมาก แต่ว่าเหวินเหรินชิ่งชิ่งกลับไม่อ่อนข้อ เชิดคางขึ้น สบตากับเขา ไม่ยอมถอย
‘เจวียนเอ๋อร์’ ยืนอยู่ข้างๆ อย่างเงียบๆ ยังคงก้มหน้าก้มตา เงียบเป็นอย่างมาก
ทุกอย่างเป็นไปตามที่นางหวัง จิตใจของนางตอนนี้งดงามมาก
“ไม่เลว! ไป๋เซี่ยงไท่ ก่อนหน้านี้ไม่ใช่เจ้าหรือที่สาบานอย่างหนักแน่นจริงใจ ในเมื่อตอนนี้พิสูจน์แล้วว่าเจ้าผิด เช่นนั้นเจ้าก็ควรคุกเข่ายอมรับผิดต่อข้าและเหวินเหรินชิ่งชิ่ง” เป่ยเหมินเวยก็เปิดปากพูดขึ้นมา
“จะให้ข้าคุกเข่าให้กับเด็กผู้หญิงคนนี้อย่างนั้นรึ” ไป๋เซี่ยงไท่ท่าทางดิ้นรน
“ไป๋เซี่ยงไท่ คุกเข่าลง!” แต่ทว่า เสียงที่ดังขึ้นพร้อมกับเสียงของเขา กลับเป็นคำสั่งที่ยากจะฝ่าฝืนของไป๋เซี่ยงกง
“ท่านประมุข!” ไป๋เซี่ยงไท่มองเขาด้วยความตกใจหน้าถอดสี
เรื่องที่อัปยศเช่นนี้ เขาตอบตกลงได้อย่างไรกัน
“คุกเข่าลง!” ไป๋เซี่ยงกงออกคำสั่งอีกครั้ง
ไป๋เซี่ยงไท่สามารถขัดคำสั่งของเป่ยเหมินเวยได้ เพราะว่าเขามีตระกูลที่ยิ่งใหญ่อย่างตระกูลไป๋เซี่ยงอยู่ข้างหลัง แต่ว่าเขากลับไม่สามารถขัดคำสั่
