ามมืดเงียบๆ
รอจนเขาหายไปนางถึงได้พึมพำออกมา “บีบให้ข้าต้องเดือดร้อนขนาดนี้ ข้าจะก่อเรื่องดีๆ ตามพวกเจ้าก็แล้วกัน ไม่ต้องขอบใจ ข้าก็แค่ฉวยโอกาสเท่านั้น”
ปราสาทกลายเป็นทะเลเพลิง ต่อให้ดับเพลิงก็ไม่สามารถหยุดไฟที่โหมกระหน่ำได้
เมื่อเห็นบ้านและตัวอาตารถล่มลงมา สมบัติล้ำค่าจำนวนนับไม่ถ้วนถูกทำลายลงในกองเพลิง ประมุขตระกูลไป๋เซี่ยงคงกระอักเลือด
ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปและเขาก็ตะโกนออกมาโดยไร้เสียง “จ้านจี้กว่าน!”
เมื่อได้ยินเสียงเตือนของเขา ทุกคนก็ได้สติกลับมา พวกเข้าถูกไฟลุกโชนดึงดูดความสนใจไปแต่กลับลืมคุ้มกันห้องทักษะการต่อสู้อย่างจ้านจี้กว่านที่ต้องรักษาเอาไว้อย่างถึงที่สุดของตระกูล
จ้านจี้กว่าน!
หากที่นั่นโดนเผาไหม้ ตระกูลไป๋เซี่ยงของพวกเขาคงเปลี่ยนสถานะจากสูงสุดคืนสู่สามัญภายในชั่วข้ามคืน
“ท่านประมุข ที่นั่นมีท่านผู้อาวุโสออกนั่งสั่งการอยู่ น่าจะไม่เป็นอะไรกระมังขอรับ”
ระหว่างทางที่วิ่งอย่างบ้าคลั่ง หากมีคนอยู่นับว่าโชคดี
“ทางที่ดีที่สุดต้องไม่เป็นอะไร! มิฉะนั้นต่อให้ขึ้นสวรรค์หรือลงนรกข้าก็ต้องจับโจรที่ลอบวางเพลิงมาให้ได้ ให้ม้าแยกศพมันเป็นชิ้นๆ ให้วิญญาณของมันไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด” ไป๋เซี่ยงกงเอ่ยขึ้นด้วยความเกลียดแค้น
พังพินาศ!
ตระกูลไป๋เซี่ยงของเขาพังพินาศแล้ว เมื่อฟ้าสว่าง โศกนาฏกกรรมที่ตระกูลไป๋เซี่ยงได้เจอ ต่อให้ปิดบังก็ไม่ได้ เรื่องคงลือไปทั่วชิ่งตู่ และเขาเป็นถึงประมุข