าวก่าย
นี่ถือเป็นครั้งแรกที่นางมาสำรวจสุสานโบราณ หลังจากที่นางได้มาถึงโลกใบนี้ ในใจเต็มไปด้วยความคาดหวัง
ลู่เสวียนวนรอบที่ๆ ทำเครื่องหมายไว้บนแผนที่ ทุกๆ สิบก้าว เขาก็จะปล่อยพลังวิญญาณออกมาสำรวจ ในตอนที่เขาเดินวนไปครึ่งรอบใหญ่ก็ปล่อยพลังวิญญาณออกมาอีกครั้ง แต่กลับเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ต่างออกไป พลังวิญญาณที่ปล่อยออกไปเหมือนกับมีคลื่นเล็กๆ ที่มองไม่เห็นสะท้อนกลับมา หลังจากนั้นก็ถูกพลังนั้นดูดหายไป
“เจอแล้ว!” ลู่เสวียนแววตาเปล่งประกาย พูดด้วยความตื่นเต้น
ไม่ต้องให้เขาบอก ในตอนที่เห็นว่าพลังของเขาถูกดูดเข้าไป เหวินเหรินชิ่งชิ่งและเจียงหลีก็รีบตามมา
ลู่เสวียนยื่นมืออกมา แล้วลูบไปยังที่คลื่นเล็กๆ นั้นปรากฏออกมาก่อนหน้านี้
เพิ่งจะสัมผัสโดนมือของเขาก็รู้สึกเย็นเจี๊ยบเหมือนอยู่ในน้ำ เขายังไม่ได้รู้สึกอะไรเท่าไหร่ เขาก็ถูกพลังนี้ดูดไว้
ไม่ได้การละ! ลู่เสวียนเบิกตาโต อยากจะเอามือออกจากพลังนั้น แต่คาดไม่ถึงว่าพอเขายิ่งดึงออก แรงดึงดูดก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ
ชั่วพริบตา เขาก็ถูกดึงเขาไปข้างใน หายไปต่อหน้าต่อตาของเหวินเหรินชิ่งชิ่งและเจียงหลี
“เขาเข้าไปแล้ว!” เหวินเหรินชิ่งชิ่งพูดเสียงหลง
“พวกเราก็ไปกันเถอะ” เจียงหลีพูดจบ นางก็ยกเท้าก้าวเข้าไปข้างใน รู้สึกว่ามีแรงดึงดูดเหมือนกัน แล้วก็ดูดนางเข้าไปแล้ว
ทั้งสองหายไปจากตรงหน้าของตัวเอง เหวินเหรินชิ่งชิ่งก็ไม่ลังเลแล้วทะลุตามไป
ในตอนที่เจียงหลีรู้สึกว่า
