สนามสอบวัดผล เจียงหลีออกอาวุธประโคมใส่เขาสองครั้ง ทำให้ขณะที่เขาเคียดแค้นนางในใจอยู่นั้น ก็มีความหวาดกลัวอย่างมากรวมอยู่ด้วย
โจวยวนมองหน้าชายผู้อ่อนแอที่นั่งคุกเข่าด้วยความตกใจ นี่คือชายที่นางฝากความหวังว่าจะช่วยนางล้างแค้นให้กับแคว้นของนางหรอกหรือ
เจียงหลีส่ายหน้าช้าๆ และดวงตาเต็มไปด้วยความเย็นชา
นางมองไปที่ฮ่องเต้ซีเฉียนและยิ้มอย่างสดใส “ฮ่องเต้ซีเฉียน พูดกันตามตรง ข้าอยากถามท่านจริงๆ ว่าตอนนี้ท่านรู้สึกอย่างไร แต่ข้ามีเวลาจำกัด ข้าไม่อยากรอต่อไปแล้ว”
พอนางพูดจบ นางหุบยิ้มและสั่งการกับกลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังว่า “ฆ่า…! ไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว!”
…
ณ พระราชวังซีเฉียน การเข่นฆ่าได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้ไม่ใช่การต่อสู้จากหลายฝ่าย แต่เป็นการสังหารหมู่จากฝ่ายเดียว ขณะเดียวกัน กองทัพของอาณาจักรจยาเซียนที่อยู่นอกเมืองอู๋อิ๋นประดุจทหารของเทพเจ้าก็กระโจนเข้าสู่ความโกลาหลนั้น
มีดแหลมคมของเจียงหลีทิ่มแทงเข้าหัวใจและทำลายล้างทั้งอาณาจักรซีเฉียน
ในวังหลวงแห่งนี้ ไม่มีใครขัดขวางการสังหารหมู่นี้
ลู่เสวียนยืนอยู่ตรงข้ามโจวยวนด้วยสีหน้าเย็นชา
โจวยวนยิ้มอย่างประชดประชัน “นึกไม่ถึง สุดท้ายแล้วข้าก็พ่ายแพ้”
“ในเมื่อเจ้าหนีออกไปได้แล้ว ก็ไม่ควรเข้ามาพัวพันกับเรื่องพวกนี้อีก” ลู่เสวียนพูดช้าๆ
“ไม่ควรหรือ” รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวยวนยิ่งอยู่ยิ่งปรากฏความประชดประชัน “หากเจ้าเป็นข้า อยู่ในตำแหน่งเ
