ของชายหนุ่มมองมายังนาง
และในตอนที่เขามองมา เจียงหลียื่นแขนทั้งสองข้างของตัวเองออกไป
ชายหนุ่มเลิกคิ้ว นี่หมายความว่าอย่างไร
“ข้าบาดเจ็บ เจ็บมากเลย” เจียงหลีทำหน้ามุ่ยขึ้นมา
อืม บาดเจ็บ เขารู้แล้ว
คืนนี้ นางพูดตั้งหลายรอบแล้ว
ชายหนุ่มขมวดคิ้ว ยังคงไม่เข้าใจที่เจียงหลีอ้าแขนทั้งสองออกมาหมายความว่าอะไร
“ท่านมานี้” เห็นเขายังคิดไม่ออก เจียงหลีก็เลยพูดอย่างกลุ้มใจ
เขากลับขมวดคิ้วหนักขึ้น ความเย็นชาเล็กน้อยในแววตา ช่างไม่เจียมตัว เมื่อใดกันที่มีคนกล้าเรียกเขาแบบนี้ น่าฆ่าให้ตายจริงๆ
“ข้าบาดเจ็บ วันนี้ท่านไม่ต้องฆ่าข้าแล้วดีไหม รอข้าหายแล้วค่อยว่ากัน” เจียงหลีพูดอย่างกล้ำกลืน
“…” ใบหน้ารูปงามที่เคร่งเครียด ความโกรธผุดขึ้นในใจ ที่เขามาวันนี้ ไม่ได้คิดจะมาฆ่านาง
ความรู้สึกที่ถูกใส่ความ ทำให้แววตาของเขาเย็นชาขึ้นมา
แต่ว่า เขาไม่สามารถโกรธสาวน้อยที่อยู่ตรงหน้าได้จริงๆ แม้แต่ถกแขนเสื้อเดินจากไปอย่างหยิ่งทรนงก็ทำไม่ได้
“น่าฆ่านัก!”
“น่าฆ่านัก!”
เขาอยากฆ่าคนจริงๆ แล้ว แต่ว่าคนที่อยากฆ่ากลับเป็นตัวเขาเอง
ทำอะไรอยู่ ขยับหน่อยสิ! ข้าพูดคำพูดที่ซึ้งกินใจไปตั้งเยอะ คนใจแข็งประดุจเหล็กอย่างท่านจะมีปฏิกิริยาโต้ตอบสักนิดก็ไม่มีเลยหรือ ต้องให้ข้าถอดเสื้อผ้าจนหมด แล้วยืนอยู่ตรงหน้าท่านรึ เจียงหลีหยุดยิ้มไป
ปฏิกิริยาตอบโต้ที่เชื่องช้าของชายหนุ่ม ทำให้นางท้อใจ
จนปัญญา นางก็เลยก้าวเท้าเดินไปหาชายหนุ่ม
