าร้อยเท่า!”
เพิ่งสิ้นเสียงเจียงหลี ประโยคสุดท้าย เหมือนกับสายฟ้าที่ผ่าลงข้างหูของทหารซีเฉียนท่ามกลางท้องฟ้าที่ปลอดโปร่ง
นางพูดจบ ร่างนางก็ขยับ ในตอนที่สายตาของผู้คนเป็นประกาย พุ่งไปทางทหารซีเฉียน
การโจมตีที่ฉับพลันนี้ ทำให้สีหน้าที่หัวเราะเยาะเย้ยของทหารซีเฉียนหุบยิ้มในทันที แล้วต่างพากันยกอาวุธขึ้นต่อสู้
ด้านหลังของพวกเขา แสงสีทองพลุ่งพล่าน วิญญาณยุทธระดับล่างต่างๆ ปรากฏตัวอยู่ด้านหลังของพวกเขา วิญญาณยุทธเหล่านี้มีรูปลักษณ์ที่น่าเกลียด ต่างส่งเสียงร้องต่างๆ ออกมา
แต่ว่า ลำแสงที่พุ่งเข้าไป ประชาชนชาวสุ่ยหันเห็นเพียงวิญญาณยุทธ์เหล่านั้นแตกสลายทีละตัวๆ เจ้าของของพวกมันส่งเสียงร้องอย่างน่าเวทนาไม่หยุด
พวกเขาถึงกับตะลึงไปเลย!
ทุกคนอ้าปากค้างด้วยความตะลึง
ในแววตาของพวกเขา เต็มไปความสั่นสะเทือนและซาบซึ้ง!
มีคนมาช่วยชีวิตพวกเขาแล้วหรือ
สาวน้อยคนนี้ คือคนที่สวรรค์ส่งมาช่วยพวกเขาใช่ไหม
แม้แต่วิญญาณยุทธ์ นางก็ไม่ได้ปลดปล่อยออกมา จัดการกับทหารซีเฉียนเหล่านี้ที่ดุร้ายอย่างกับหมาป่าได้อย่างที่พวกเขาไม่มีทางสู้
ประชาชนชาวสุ่ยหันดูการสังหารอยู่ฝ่ายเดียวนี้ จู่ๆ ก็เกิดความแปลกใจขึ้นมา
สาวน้อยคนนี้สามารถใช้วิธีที่แข็งแกร่งกว่านี้จัดการทีเดียวได้ชัดๆ แต่ว่านางกลับจงใจไม่ใช้วิธีนี้ แต่กลับเลือกใช้วิธีที่ตรงที่สุด โหดเหี้ยมที่สุด!
อ้ากกก!
ฟุบ!
ทหารซีเฉียนคนหนึ่งส่งเสียงร้องออมาอย่างน่าสังเวท แขนข้างหน
