ีแห่งจยาเซียน!” เขาพลั้งปากพูดออกมา
จักรพรรดินี!
จักรพรรดินีแห่งจยาเซียน!
จักรพรรดินีพระองค์นั้นที่เพิ่งจะขึ้นครองราชย์ ถูกสังคมภายนอกลือกันว่าเป็นจักรพรรดินีที่มักมากในกาม!
บริเวณรอบๆ ทันใดนั้นก็ตกอยู่ในความเงียบที่แปลกประหลาด
“คือฝ่าบาท! คือฝ่าบาทมาช่วยพวกเราแล้ว!” ทันใดนั้น สาวน้อยที่ถูกเจียงหลีช่วยไว้ก่อนหน้าคนนั้น ทำลายความเงียบนี้ลงด้วยน้ำเสียงที่ดีใจและซาบซึ้ง
เจียงหลียิ้มกว้างกว่าเดิม นางมองไปยังทหารซีเฉียนที่หวาดกลัวเหล่านั้น พูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนพิจารณาตัดสินคดีอย่างช้าๆ ว่า “ในนามของจักรพรรดินีแห่งจยาเซียน ขอมอบโทษประหารให้แก่เจ้า!”
ตูม!
ทันใดนั้น แรงกดดันที่น่ากลัวก็ตกลงมา ราวกับคมดาบเป็นพันเป็นหมื่นเล่ม ตกลงมาบนตัวของทหารซีเฉียนเหล่านั้น
อ้ากกก!
อ้ากกก!
เสียงร้องน่าเวทนาที่สิ้นหวังดังขึ้นมา
เดิมพวกเขาคิดว่าเจียงหลีจะฆ่าพวกเขาในทีเดียว แต่ว่านางกลับใช้วิธีที่ทรมานที่สุด โดยใช้วิธีพันมีดหมื่นแล่จัดการพวกเขา
เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดเสียงร้องก็สงบลง
และกลิ่นคาวเลือดฟุ้งกระจายไปทั่วในอากาศ
บนพื้นดินที่ถูกเผาไหม้นี้ ซากศพทหารซีเฉียนนับร้อย กองอยู่บนพื้นอย่างไม่มีศพไหนสภาพดีสักศพ พวกเขายอมรับผิดและขอโทษต่อประชาชนของแผ่นดินนี้ด้วยการตายอย่างโหดร้ายทารุณ
ซากศพที่ไม่สมบูรณ์ ทำให้ชาวสุ่ยหันหน้าซีด เด็กๆ ถูกปิดตาไว้แน่น ขนาดผู้ใหญ่ก็รับภาพที่โหดร้ายทารุณเป็นอย่างมากเช่นนี้ไ
