ดนั้น แววตาของเจียงหลีก็ดุดันขึ้นมา
แรงกดดันที่น่ากลัวออกมาจากตัวนาง แผ่คลุมไปยังทหารซีเฉียน
อ้ากกก!
“นี่มัน! หลิง…หลิงไซว่”
ในที่สุด ก็มีคนที่อยู่ท่ามกลางแรงกดดันที่น่ากลัวนี้รู้ถึงพลังของนางแล้ว
หลิงไซว่! หลิงไซว่!
ทหารซีเฉียนตะลึง! ชาวสุ่ยหันก็ตะลึงเช่นกัน!
หลิงไซว่!
นี่ถือเป็นที่สุดของทั้งหนานฮวง นอกจากคนเหล่านั้นที่มีจำนวนน้อยมาก แม้กระทั่งหลิงจงก็ไม่รู้ว่ายังมีอยู่รึเปล่า หลิงไซว่สามารถเรียกได้ว่าเป็นเจ้าเหนือหัวที่ตัดสินใจในผืนแผ่นดินนี้
สาวน้อยตรงหน้า คือหลิงไซว่จริงๆ หรือ!
คาดไม่ถึงจริงๆ!
“ใต้เท้า แท้จริงแล้วท่านคือผู้ใดกัน” หนึ่งในทหารซีเฉียน ตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงที่หวาดกลัว
ใช่แล้ว! แท้จริงแล้วนางคือผู้ใดกัน
นี่ก็เป็นคำถามในใจของชาวสุ่ยหันเช่นกัน
เจียงหลียิ้ม รอยยิ้มที่งดงามนั้น มีความงามที่สิ่งมีชีวิตทุกสิ่งต้องหลงใหล แต่ว่าในสายตาของทหารซีเฉียน กลับเหมือนเจอกับเรื่องที่น่ากลัวที่สุด เพราะว่าพวกเขาเห็นจิตสังหารที่รุนแรงมากในสายตาของสาวน้อย
“ข้าคือใครน่ะหรือ ข้าไม่ได้พูดไปตั้งแต่แรกแล้วรึ!” เจียงหลีพูดอย่างหยอกล้อ
พูดแล้ว?
ทหารซีเฉียนพยายามนึกคำพูดก่อนหน้านี้ของเจียงหลี
ประชนชาของข้า จะถูกข้าศึกประเทศอื่นรังแกง่ายๆ ได้อย่างไรกัน!
นางพูดว่าประชาชนของข้าอย่างนั้นหรือ
ประชาชนชาวสุ่ยหันคือประชาชนของนาง!
นำข้อมูลที่รู้มารวมกัน ทหารซีเฉียนคนนั้นนึกออกขึ้นมา “ท่านคือจักรพรรดิน
