ณ์หมุนเวียนเวลาที่ไม่สอดคล้องกัน เจียงหลีก็จะได้ไม่ต้องรอนานเกินไป
ในขณะที่เจียงหลีร่ำสุรายังไม่หมดไห มู่ชิงเกอก็ออกมาปรากฏตัวหน้านางอีกครั้ง มีลำแสงลอยออกมาจากมือของนางพุ่งมาทางเจียงหลี
เจียงหลีรับเอาไว้ กำไลที่สวยงามกว่าเดิมจึงมาอยู่ในมือของนาง
“หยดเลือด” มู่ชิงเกอขมวดคิ้ว
เจียงหลีกะพริบตาปริบๆ
“ร่างกายก่อนหน้าของเจ้าถูกทำลายและสายเลือดก็ไม่อยู่ จูเสียยังสามารถติดตามเจ้าได้โดยอาศัยการดึงสติ นอกจากนี้ยังเป็นเพราะไม่มีเลือดใหม่มาติด ดังนั้นจูเสียจะตกอยู่ในสภาพการหลับใหลยาวนาน” มู่ชิง
เกออธิบายให้เข้าใจ
ทันใดนั้นเจียงหลีก็ตระหนักได้ทันทีจึงเฉือนปลายนิ้วของนางหยดเลือดลงในกำไล
โลหิตถูกกำไลดูดกลืนกลายเป็นแสงแล้วปรากฏเป็นกระบี่อยู่ในมือของนาง พริบตาเดียวกระบี่ยาวก็กลายเป็นแส้อ่อนนุ่ม พริบตาอีกครั้งจากแส้อ่อนนุ่มก็กลายเป็นหอกยาว
หอกยาวนี้เหมือนกับจูเสียอันเดิมมาก ความแตกต่างที่มากที่สุดก็คือด้ามจับที่ยาวขึ้น
“นี่มัน” เจียงหลีตื่นตะลึงเป็นอย่างยิ่ง
“ต่อไปจูเสียจะติดตามเจ้ายามต้องการ มันจะกลายร่างสามแบบไม่ซ้ำกัน แต่ข้าปิดผนึกพลังของมันเอาไว้ส่วนหนึ่ง ต้องให้เจ้าแข็งแกร่งกว่านี้ถึงจะเปิดผนึกได้” มู่ชิงเกอเอ่ยขึ้น
เจียงหลีกระตุกมุมปาก “เจ้าหลอกข้าหรือเปล่า”
“มันช่วยประหยัดแรงเจ้าตอนเจ้าขี้เกียจฝึกฝน” มู่ชิงเกอให้คำอธิบายที่นางไม่สามารถเถียงได้
“ข้าไม่เกรงใจล่ะนะ” เจียงหลียิ้มร่า จูเสียกลายร่
