อช่วงเวลาหายใจเข้าได้เพียงวูบหนึ่ง ลวี่หยางก็ตอบสนองอย่างฉับไวเป็นอย่างยิ่ง ขณะเดียวกันกับที่วิชากระจ่างทะลุปรุโปร่งลงสู่กาย อีกหนึ่งวิชาเทพก็ถูกเขากระตุ้นขึ้นพร้อมกัน
กับดักเจตจำนง!
สติผสานเข้ากับร่างจำแลงแห่งวิถีกระบี่ พลันเห็นกระบี่ในมือแฝงแสงสว่างวิชากระบี่หมิงเหอกุมทองคำพิทักษ์โลกาพลันเปล่งรัศมีเจิดจ้า ถัดจากนั้นคือเสียงแตกร้าวใสแจ่มดั่งกระจกถูกทุบสะบั้น
ในการต่อสู้กับหลงเยว่เมื่อครู่ ลวี่หยางได้ปล่อย “กับดักเจตจำนง” ออกมาตั้งแต่ต้นแล้ว บัดนี้ทั่วทั้งขุนเขาศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิหมื่นพิษล้วนอยู่ในขอบเขตของวิชานี้ เขายังมิทันได้เรียกกลับ บัดนี้เมื่อลวี่หยางกระตุ้นมันอีกครา ก็พร้อมจะพลิกความเสียเปรียบ กลืนสถานการณ์อันเป็นภัย…ให้จางหายเป็นสูญ
แกร่ก!
ในพริบตาถัดมา โลกเบื้องหน้าของลวี่หยางก็แตกร้าวพังทลายลงอย่างอื้ออึง ทว่ากลับทำให้สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเล็กน้อย เพราะแม้โลกจะพังพินาศลงแล้ว เขากลับยังไม่อาจลบเลือนร่างแท้ที่เข้าสู่สระน้ำได้
เขายังคงอยู่ในสระบูชาจันทรา
สิ่งที่เกิดขึ้น…เป็นเพียงการย้อนกลับไปยังช่วงเวลาขณะที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ที่แห่งนี้เท่านั้น สติแจ่มกระจ่าง ความง่วงลี้ลับยังไม่ทันเข้าครอบงำ แต่ภัยกลับยังมิได้หมดสิ้น
ตรงกันข้าม มันกลับมาไวกว่าเดิมเสียอีก!
ความง่วงงุนแผ่คลุมยิ่งเร็วกว่าครั้งก่อน ในขณะที่เสียงพึมพำแผ่วเบาเริ่มดังข้างหู ราวกับกำลังอธิบายหลักใหญ่แห่งเต๋าระหว่าง
