เมื่อมีคนหนึ่งนำ ผู้ที่อยู่ในระดับราชาคนอื่นก็เริ่มเดินไปทางขวามือของเฉินเฉียง
ตามไปด้วยผู้ที่อยู่ในระดับราชาสิบกว่าคนที่ต่อสู้กับสัตว์ปีศาจหุ่นเชิดโลหิตและราชาสัตว์วิญญาณในร่างมนุษย์ก่อนหน้านี้ได้เดินไปทางขวาโดยไม่พูดอะไรให้มากความ
ถึงแม้พวกเขานั้นจะมีความสนใจในสรวงสวรรค์ที่กล่าวถึงกันอยู่บ้าง แต่พวกเขาก็ไม่ได้อยากเป็นลูกเต่าที่คอยหากินอยู่ในปากของเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งแต่อย่างใด
และนี่ทำให้เหล่าศิษย์และผู้อาวุโสจากสำนักต่างๆเริ่มทยอยเดินไปทางขวามากขึ้นเรื่อยๆ บางคนถึงกับลั่นคำด่าทอหรือแม้แต่คำสาบานออกมาก่อนที่จะเดินไปด้วยซ้ำ
“ตราบใดที่ไอ้พวกวิหารศักดิ์สิทธิ์ไม่หมดสิ้น สรวงสวรรค์ก็ไม่มีวันมีอยู่จริงหรอกเว้ย”
“หากไม่ฆ่าไอ้พวกหุ่นเชิดโลหิตให้หมดสิ้น สรวงสวรรค์เช่นนั้นจะอยู่ได้นานสักเท่าใด”
“ข้าจะแก้แค้น ข้าจะล้างแค้นให้น้องชายข้าที่ถูกฆ่าโดยไอ้พวกหุ่นเชิดโลหิตนั่น”
“หากไอ้พวกวิหารศักดิ์สิทธิ์มันไร้หัวใจ ถ้าอย่างนั้น พวกข้าจะติดตามผอ.จ้งไปกวาดล้างพวกมันให้หมดสิ้น อย่างมากก็แค่ตายไปล่ะวะ”
….