อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงนั้นก็ไม่คิดว่าเมิ่งน้อยจะคิดเล่นซื่อๆเข้าไปปะทะซึ่งๆหน้าไม่ยอมกองขอบเขตเจตจำนงแห่งไฟออกมาแบบนี้เหมือนกัน หากจะให้เฉินเฉียงคาดเดาล่ะก็ เมิ่งน้อยนั้นน น่าจะไม่ยอมใช้ทักษะไฟใดๆของมันในการต่อสู้ครั้งนี้เป็นแน่
แต่สิ่งที่เฉินเฉียงยังไม่รู้นั่นก็คือ เมิ่งน้อยนั้นไม่ได้ให้ความสำคัญในการเข่นฆ่าทั้งสัตว์วิญญาณ หุ่นเชิดสัตว์วิญญาณ หรือแม้แต่สัตว์ปีศาจหุ่นเชิดโลหิตแต่อย่างใด
เพราะว่ามันนั้นต้องการเป็นจ้าวสัตว์ร้ายที่อยู่เหนือสัตว์ร้ายทั้งปวงไม่ว่าจะเป็นโลกนี้หรือโลกมนุษย์
และสถานการณ์ในตอนนี้เป็นโอกาสอันดีที่มันจะได้ประกาศศักดา
หากมันต้องการแสดงความทรงพลังของตนออกมา มันก็ต้องทำอย่างตรงไปตรงมาอย่างกล้าหาญ หรือก็คือการใช้กำลังล้วนๆในการกำราบศัตรูที่มากหน้าหลายพันธุ์ต่อหน้าสัตว์ร้ายตนอื่น เพื่อ อที่จะให้เหล่าสัตว์ร้ายที่อ่อนด้อยจนต้องหลบหนีสัตว์ร้ายเหล่านี้เป็นที่ประจักษ์กับสายตาว่ามันนั้นคือจ้าวแห่งสัตว์ร้ายไม่ว่าจะอยู่แต่หน้าสายพันธุ์ใดก็ตาม นี่ถึงจะยอมให้เหล่า สัตว์ร้ายยอมศิโรราบแทบเท้ามัน
แล้วจะมีเวลาไหนเหมาะสมนอกจากเวลานี้ในตอนนี้อีกกัน
