ในตอนที่ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตที่หลุดรอดไปกว่าสองร้อยคนนี้หนีกระจัดกระจายไปทุกทางนั้น เฉินเฉียงในตอนแรกก็อยากจะไล่ตามไปเหมือนกัน แต่ไม่นาน เขาก็ได้หยุดความคิดลงและเผย รอยยิ้มออกมา
นั่นก็เพราะเขาได้เห็นแล้วว่าศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตบางคนที่กำลังวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิตได้ไปพบเจอกับศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตกลุ่มอื่น พวกเขาได้ตกตายลงไปในทันทีที่ได้พบ เจอ
อีกส่วนหนึ่งเองก็ได้ไปพบเจอเข้ากับศิษย์แผนกวิชายุทธ์….ไม่สิหมู่เหล่าศิษย์แผนกวิชายุทธ์และแผนวัตถุวิญญาณ
ด้วยการที่ศิษย์ทั้งสองแผนกถูกเสี่ยมไว้โดยเฉินเฉียง ตงติ๋น และผ่านการรับรู้เรื่องราวจากหลิวฉิงหยุนมาแล้ว นี่ทำให้เมื่อศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตไปปรากฏ พวกเขาก็จ้องมองศิษย์ เหล่านั้นประดุจดั่งหมาป่าที่หิวโหยที่พร้อมฉีกทึ้งร่างสิ่งที่พบเจอได้ทุกเมื่อ และนี่ทำให้พวกเขาถาโถมเข้าใส่พร้อมอาวุธคู่ใจที่กรีดร้องแหวกอากาศอย่างไม่ลังเล
