เมื่อเห็นเหล่าศิษย์แผนกวิชายุทธ์ที่พุ่งตรงเข้าใส่อย่างกระหายเลือดจนดวงตาเผยแววที่แดงฉาน มีหรือที่ศิษย์เหล่านี้จะไม่ปลดปล่อยหุ่นเชิดโลหิตของตัวออกมาเพื่อข่มขู่ป้องกัน แต่น นั่นก็หาได้ช่วยให้พวกเขาและหุ่นเชิดโลหิตตกตายกลายเป็นกองเนื้อเละๆอยู่ดี
แม้แต่ตงติ๋นผู้ซึ่งอยู่ในระดับราชาเหนือราชาขั้นต้นเองก็ยังไม่น้อยหน้าปลี่เข้าใส่ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตเหล่านี้ และโจมตีด้วยทุกสิ่งที่มีอย่างไม่ยั้ง
และหลังจากได้ปลดปล่อยความเคียดแค้นที่สั่งสมอยู่นานออกไปได้ ความกระหายเลือดของพวกเขาก็ลดน้อยถอยลง
ในวันนี้เป็นวันที่เขานั้นรู้สึกได้ว่าตนเองคือผู้บ่มเพาะที่แท้จริงนับแต่วันที่พวกเขาได้เข้าสู่เส้นทางการบ่มเพาะ
ตัวหายนะที่เคยทำตัวโอหัง โหดร้ายทารุณ บ้าเลือดผิดมนุษย์มนา เหล่าผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตได้ตกตายลงด้วยน้ำมือของพวกเขา
“ทุกคน ยามใดที่พบเจอหุ่นเชิดซากศพ หลังจากฆ่าพวกมันได้แล้ว ที่หลังหัวของพวกมันนั้นมีสิ่งที่เรียกว่าแก่นหุ่นเชิด แก่นหุ่นเชิดเหล่านี้มีพลังวิญญาณที่ล้นเหลือเสียยิ่งกว่าแก ก่นวิญญาณซะอีก”
