หลังจากพิมพ์ข้อความส่งออกไปให้คนในกองกำลังเทียนเว่ย กลุ่มเหมันต์จันทรา และตงติ๋นแล้ว เฉินเฉียงก็ได้หายวับไปกับตา
การล่าสังหารยังคงดำเนินต่อไป และนี่ทำให้ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตกว่าล้านสองแสนคนลดลงอย่างรวดเร็ว
ในขณะเดียวกัน คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์เองก็ได้ยกระดับบ่มเพาะของตนให้สูงขึ้นได้ทีละคนสองคน
อย่างไรก็ตาม ความกระหายในพลังก็เปรียบได้เหมือนยาเสพติด เมื่อได้ทดลองแล้วยากที่จะเลิกรา
คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์บางคนนั้นหลังจากได้กลืนกินศิษย์ในกลุ่มของตนกว่าสี่พันไปหมดสิ้น พวกเขาก็เริ่มมองหาศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตกลุ่มอื่นที่ยังเหลือรอด
และนี่ทำให้บังเกิดความขัดแย้งระหว่างคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่แบ่งกลุ่มกันออกไปขึ้นมา
“หลูอัน ไอ้เลวระยำ นี่มันส่วนของข้าแล้วเจ้านั้นคิดจะมาแย่งชิงไปงั้นรึ”
“แย่งชิงรึ หึหึหึ จะว่าอย่างนั้นก็ไม่ผิดนักล่ะนะ แต่เจ้าเองก็คงจะโทษได้เพียงความอ่อนด้อยของเจ้าเองเท่านั้นแหละ เฉียวซี่เอ๋อ”
“เจ้าเองไม่เห็นรึว่าข้านั้นในตอนนี้ได้อยู่ในระดับราชาเหนือราชาขั้นกลางเรียบร้อยแล้วน่ะ”
