“หลังจากข้ากลืนกินแกกับไอ้อาหารโลหิตพวกนี้แล้ว ต่อให้ผอ.จ้งปรากฏ ข้าก็จะฆ่ามันด้วยมือของข้าเอง”
เฉียวซี่เอ๋อในตอนนี้อยู่ดีๆก็นิ่งอึ้งไปทำอะไรไม่ถูก
“โอ้ อะไรกันเฉียวซีเอ๋อ นี่เจ้าคิดจะยืนนิ่งๆยอมให้ข้ากลืนกินง่ายๆเลยงั้นรึ ไม่คิดจะขัดขืนข้าสักหน่อยเลยรึไงกัน”
เมื่อได้ยินแบบนี้ เฉียวซี่เอ๋อก็ปลดปล่อยหุ่นเชิดซากศพของตนออกมาเพื่อเตรียมรับมือ
ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นราชาเหนือราชาขั้นต้น แต่หลูอันในตอนนี้ก็ราวกับไม่แยแส เขาได้ปลดปล่อยหุ่นเชิดโลหิตของตนพร้อมกับหุ่นเชิดซากศพออกมาจากร่าง
เขานั้นมั่นใจในหุ่นเชิดโลหิตของตนที่มีระดับสูงกว่าเฉียวซี่เอ๋อหนึ่งขั้น ไหนเขานั้นยังมีหุ่นเชิดซากศพอยู่อีกถึงสองตนนี่อีก
นี่เรียกได้ว่ากำลังรบของทั้งสองฝ่ายนั้นต่างกันอย่างสิ้นเชิง
“ฮ่าฮ่าฮ่า เฉียวซี่เอ๋อ ส่งชีวิตของเจ้าออกมาเป็นก้อนหินให้ว่าที่ผู้คุมหอผู้นี้เหยียบย่ำขึ้นไปซะ”
ถึงแม้ว่าเฉียวซี่เอ๋อจะรู้ดีว่าไม่ว่ายังไงตนเองก็ย่อมตกตาย แต่เขานั้นก็ไม่คิดจะอยู่เฉยๆให้คนอื่นมาฆ่าได้ง่ายๆ
ไม่นาน การต่อสู้อันบ้าคลั่งระหว่างผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตทั้งสองคนได้ปรากฏขึ้นบนฝากฝ้า
