เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เหล่าศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตทั้งหลายถึงกับตัวสั่นงันงก
นี่มันแสดงให้เห็นว่าคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้ไม่ได้สนใจไยดีชีวิตของพวกเขาแต่อย่างใด
พวกเขาแม้จะไม่รู้ว่าตอนที่ตนเองฆ่าผู้อื่นได้แสดงสีหน้าออกมายังไงก็ตาม แต่พวกเขาในตอนนี้ได้เห็นแล้วว่าลี่หยัง ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตเฉกเช่นเดียวกับพวกเขา สามารถ ฆ่าพวกเขาได้โดยใบหน้าไม่กระดิกกระเดี้ยแม้แต่น้อย
พวกเขาตอนที่ฆ่าผู้อื่นจะทำสีหน้าอย่างนั้นรึเปล่านะ
ยังไม่รวมถึงว่ายามที่อยู่ๆมีบางสิ่งออกมาจากป่าลึกเช่นนี้ ใครมันจะสนกันว่าอีกฝ่ายเป็นตัวอะไร แค่โผล่หน้ามาเจอกันมันทำได้เพียงแค่ต้องสู้กันก่อนไม่ใช่รึไง
ไม่นาน สัตว์วิญญาณอีกกลุ่มหนึ่งก็ได้ปรากฏ
แต่ในตอนนี้ไม่มีศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตคนใดที่กล้าจะลงมืออีก
นั่นก็เพราะหากผู้แทนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้มือลั่นสังหารพวกเขาอีก ต่อให้คิดเสียใจที่ลงมือก็ยังหมดโอกาสที่จะนึกเสียใจ
และผลก็คือศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตได้นำพากลุ่มหุ่นเชิดโลหิตของตนพุ่งทะลุผ่านสัตว์วิญญาณกลุ่มนี้ไปโดยไม่ได้แตะต้องราวกับตามืดบอด พวกเขาทำเพียงพุ่งผ่านไปเฉยๆเท่านั้น
