แต่พวกเขาก็ไม่คิดว่าลี่หยังนั้นหาได้ปล่อยพวกเขาไปไม่
“ฮู่มมมมมมมม”
หุ่นเชิดโลหิตของลี่หยังที่อยู่ในระดับราชาเหนือราชาขั้นต้นได้คำรามลั่นก่อนจะพุ่งตรงไปขวางทางเหล่าศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตเอาไว้
“ท่านผู้แทนลี่หยัง นี่มันจะไม่เกินไปหน่อยงั้นรึ”
“พวกเรายังไม่ได้ทำสิ่งใดผิดพลาด แล้วทำไมท่านถึงไม่ปล่อยพวกเราไปกัน”
“ปล่อยพวกเจ้ารึ นี่พวกเจ้าเป็นพวกโลกสวยกันสินะ”
ลี่หยังสบถออกมาทีหนึ่งก่อนจะคำรามลั่น “สัตว์วิญญาณจำนวนมากมายที่พึ่งจะผ่านไปนั่นมันหมายความว่ายังไง นี่พวกเจ้าตาบอดกันหมดรึไง ทำไมพวกเจ้าถึงไม่คิดลงมือ”
“ในเมื่อพวกเจ้ามันไร้ประโยชน์จนไม่กล้าแม้แต่จะลงมือกับสัตว์วิญญาณ แล้วข้าจะปล่อยให้ไอ้พวกตัวไร้ประโยชน์เช่นพวกเจ้าไว้ทำไมกัน”
เมื่พูดจบคำ หุ่นเชิดโลหิตของลี่หยังก็ได้ปรากฏและกวาดเอาศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตกว่าพันคนไปในคราวเดียวจนในตอนนี้เหลือเพียงกองซากร่างที่เหือดแห้ง
นี่ทำให้ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตที่ยังคงเหลือเมื่อได้พบเห็นถึงกับหน้าถอดสีและตัวสั่นงันงก
ลี่หยังนั้นคิดที่จะฆ่าพวกเขาให้หมดสิ้นชัดๆ
“ไอ้พวกวิชายุทธ์และผอ.จ้งพูดได้ถูกต้องนัก วิหารศักดิ์สิทธิ์มันเป็นปีศาจแล้ว”
