แต่กระนั้นแล้ว จำนวนของหุ่นเชิดซากศพสัตว์ประหลาดทะเลก็ยังไม่ลดจำนวนลงเลยสักนิด
มันเป็นเรื่องของกำลังพล
หลังจากหกวันให้หลัง เฉินเฉียงเริ่มรู้สึกเหนื่อยล้าแทบหมดแรงพลางลอยตัวเหนือทะเลด้วยสายตาที่เลื่อนลอย
สัตว์ประหลาดทะเลตัวหนึ่งที่มีขนาดนับร้อยเมตรได้เปิดปากที่อ้ากว้างของมันหมายจะเขมือบเฉินเฉียงเข้าไป
ฮูเตี๋ยนที่คอยสังเกตการณ์อยู่ตลอดนั้น เมื่อเห็นดังนี้ เขาจึงรีบเปิดโลกใบเล็กของตนและส่งเฉินเฉียงที่หมดสติเข้าไปในในทันที
เวลาผ่านไปเท่าไหร่ไม่รู้ เฉินเฉียงที่ถูกส่งเข้าไปในโลกใบเล็กของฮูเตี๋ยนก็ได้ขยับนิ้วเล็กน้อย ก่อนจะปลดปล่อยความอ่อนแอในใจของตนออกมาราวกับก่อนหน้านี้เขาหลอกตัวเองมาตลอดนับจากมาถึง โดยที่เขายังไม่ลืมตาขึ้นมา
-เหนื่อย-
-เหนื่อยเหลือเกิน-
เฉินเฉียงได้ปลดปล่อยร่างกายและจิตใจให้เลื่อนลอยหาได้ขยับตัวอีกแต่อย่างใด
ไม่มีเสียงใดๆในโสตประสาทของเขา ไม่มีแม้เสียงนกร้อง เกลียวคลื่น เสียงรบราฆ่าฟัน หรือแม้แต่กลิ่นเลือด
ไม่มีอะไรเลย
นี่เขาไม่ได้กำลังสู้อยู่กับหุ่นเชิดซากศพสัตว์ประหลาดทะเลอยู่อย่างนั้นรึ
นี่พวกเขาตายหมดแล้วเหรอ
หรือเป็นเขาที่ตายไปแล้วกัน
