เมื่อคิดได้แบบนี้ฮูเตี๋ยนก็ไม่คิดลังเล เขารีบควบคุมโลกใบเล็กของตนแล้วส่งแก่นวิญญาณจำนวนมากมายไปไว้ข้างกายเฉินเฉียงในทันที
แต่แก่นวิญญาณเหล่านั้นเพียงเข้าใกล้เฉินเฉียงได้เพียงระยะหนึ่ง พวกมันก็หายไปในพริบตาราวกับถูกทำให้เหือดแห้งหายไป
ยังดีที่แก่นวิญญาณเหล่านี้ได้ทำให้กระแสฟ้าดินที่กระโชกอยู่ในร่างของฮุยเตี๋ยนเบาบางลง หลังจากผู้คนทั้งสามเผ่าพันธุ์ที่อยู่ด้านในรับรู้ว่าพวกตนกำลังถูกดูดพัดไปหาเฉินเฉียง พวกเขาก็ตกตะลึงและค่อยถอยห่างอย่างช้าๆ
แต่มันราวกับว่ายิ่งแก่นวิญญาณเหล่านี้หายไปมากเท่าไหร่ ร่างกายของเฉินเฉียงก็เจ็บปวดมากขึ้นเท่านั้น
มันราวกับคนไข้ที่พึ่งถูกไฟลวกมา แล้วหมอนั้นใช้อุปกรณ์ลอกเสื้อผ้าที่ไหม้ติดหนังออก
หลังจากจุดตันเถียนและจุดลมปราณของเฉินเฉียงเหือดแห้ง ร่างกายของเขาก็รู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวอย่างที่สุด แต่หลังจากเขาได้รับแก่นวิญญาณมาวางไว้ข้างกายและพลังฟ้าดินก็ไหลเข้าสู่ร่างเขา จุดตันเถียนและจุดลมปราณของเขาก็จึงถูกเติมเต็มไปทำให้ความเจ็บปวดเบาลงไปได้บ้าง
