ถึงแม้ในตอนที่เขาเห็นเฉินเฉียงปล่อยคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองคนนี้ออกมาจากโลกใบเล็กของเขา ตัวเขาจะนิ่งอึ้งตะลึงงันอย่างบอกไม่ถูก แต่ไม่นาน ใบหน้าที่โกรธเกรี้ยวประดุจ จดั่งเทพอสูรก็ได้ลงมาประทับบนใบหน้าของเขา
แต่เดิม เขาเองก็คิดว่าเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งนั้นจะนำหุ่นเชิดโลหิตและหุ่นเชิดซากศพออกมา เขานึกไม่ถึงจริงๆว่ามันจะกลายเป็นคนที่ยังมีชีวิตอยู่อีกด้วย
ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตทำได้ถึงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
สิ่งนี้ทำให้เขาประหลาดใจจริงๆจนถึงกับต้องนิ่งอึ้งไป
แต่เมื่อเขามองดูชัดๆได้ว่าสองคนตรงหน้านี้คือคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่ปรากฏตัวอยู่เหนือน่านฟ้าเมืองหยานกั๋นดังภาพฉายที่เขาได้เห็นก่อนหน้านี้ แถมยังมาได้ยินบทสนทนาที่เ เฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งพูดคุยกับทั้งสอง นี่เองก็ทำให้เขานั้นไม่อาจสะกดข่มอารมณ์ของตนได้อีกต่อไป
“พวกแก ฆ่าล้างเมืองหยานกั๋นงั้นเรอะ”
