ถึงแม้เขานั้นจะพูดออกมาเพียงแค่เก้าคำ แต่เมื่อมันเป็นคำพูดที่ผ่านช่องฟันที่กำลังกัดกรามแน่น แต่ละคำที่พูดออกมานั้นราวกับเป็นแท่งน้ำแข็งที่ร่วงหล่นใส่ร่างกายจนทำให้บัง งเกิดความรู้สึกที่หนาวเย็นเสียดกระดูก
ก่อนที่คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองคนจะได้รับรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นนั้น เพียงทั้งสองได้ยินคำพูดของเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งว่าตงติ๋นนั้นคือผู้ช่วยชีวิต นี่ทำให้ทั้ งสองปรากฏรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าขึ้นมาในทันที “ฮี่ฮี่ฮี่ ถูกต้อง เจ้าเองก็เป็นคนของวิหารศักดิ์สิทิ์งั้นรึ แต่ดูเหมือนว่าเจ้านั้นไม่ใช่ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตนี่นา ไม ม่นึกเลยจริงๆว่าเจ้านั้นจะเก่งฉกาจถึงขนาดโค่นล้มไอ้เวรตะไลหลิวเซียนได้”
“แต่ไม่ต้องห่วง ในเมื่อเจ้าช่วยพวกเราสองพี่น้อง เมื่อพวกเรากลับไปยังวิหารศักดิ์สิทธิ์ เดี๋ยวพวกเราจะถามหารางวัลจากท่านผู้คุมหอมามอบให้เจ้า”
หากเป็นผอ.จ้งเป็นคนช่วยพวกเขา พวกเขาจะตอบแทนด้วยความเคารพอย่างที่สุดพร้อมกับยอมช่วยเหลือในบางสิ่ง
แต่ในเมื่อผู้ช่วยเหลือพวกเขานั้นไม่ใช่ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต