เมื่อเห็นฉากนี้ เฉินเฉียงไม่มีทางเลือกอื่นทำได้เพียงต้องลงมืออีกครั้ง ไม่อย่างนั้นหอการค้าเหมันต์จันทราแห่งนี้น่าจะคงเหลือเพียงชื่อเสียก็ได้
เป็นตอนนี้เอง
ผู้อาวุโสตงที่ในตอนนี้ปลดปล่อยคลื่นพลังออกมาจนราวกับหมาป่าที่พยายามทำลายบ่วงบาศทั้งหลายที่คอยรัดกุมเอาไว้ และด้วยเพียงหมดเดียวของเขานั้นได้ทำให้ชั้นกำแพงเขตแดนทั้งหลาย ที่เฉินเฉียงได้วางเอาไว้ต่างก็แตกยับไปเสียทุกชั้น
“ผู้อาวุโสตง”
เฉินเฉียงเร่งตะโกนออกมา หมายว่าเสียงของเขาจะช่วยปลุกให้สติของผู้อาวุโสตงนั้นหลุดออกจากความคลุ้มคลั่ง พร้อมกับที่ตัวเขานั้นพุ่งตรงไปอย่างรวดเร็วประดุจแสงและสร้างชั้นกำแพ พงเขตแดนขึ้นมาปิดล้อมเอาไว้
น่าเสียดายที่ในตอนนี้จิตใจของผู้อาวุโสตงนั้นได้รับความกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง จนทำให้เขานั้นสูญเสียสติสัมปชัญญะไปอย่างสมบูรณ์
ส่วนหนึ่งนั้นเป็นเพราะเขานั้นได้พยายามอดทนอดกลั้นยามที่อยู่ในสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้ามาโดยตลอด หนึ่งไม่เพียงจะเพื่อไม่ต้องพบเจอปัญหาที่จะตามมา อีกหนึ่งนั้นคือเขาต้องการใช้ ตำแหน่งของเขาในการค้ำจุนครอบครัวที่อยู่ในบ้านเกิดเมืองหยานกั๋น
