หากเขาทำอะไรที่ผิดพลาดไป นั่นย่อมส่งผลกับครอบครัวของเขาอย่างแน่นอน
แต่ในตอนนี้….เขาไม่มีสิ่งใดที่หลงเหลืออยู่อีกแล้ว แล้วเขาต้องสะกดข่มตนเองอีกไปทำไมกัน
“วิหารศักดิ์สิทธิ์…ไอ้พวกวิหารศักดิ์สิทธิ์ ฮ่าฮ่าฮ่า”
“วิหารศักดิ์สิทธิ์ห่าเหวอะไรกัน ช่างน่าขันนัก”
“นับจากวันนี้ ข้า ตงติ๋น ไม่ข้าอยู่ใต้ฟ้าเดียวกับพวกมันอีก”
ตงติ๋นในตอนนี้ดูบ้าคลั่งและชั่วร้าย พร้อมกับส่งพลังทำลายร้างที่รุนแรงออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน
นี่ทำให้เฉินเฉียงนั้นมั่นใจได้ในทันทีว่าต่อให้ผอ.จ้งยังคงอยู่ เขานั้นจะไม่มีโอกาสทำแม้แต่การปลดปล่อยสัตว์ปีศาจออกมาเลยด้วยซ้ำ
นี่ขนาดเขานั้นเป็นเพียงราชาเหนือราชาขั้นต้น แต่ความทรงพลังของเขานั้นเทียบเท่าได้กับผู้อาวุโสระดับสองแห่งฮุยตู๋ด้วยซ้ำ
หากเฉินเฉียงนั้นไม่ได้มีลูกเล่นอยู่มากมายล่ะก็ แม้แต่เขาก็คงไม่อาจจะโค่นล้มตงติ๋นผู้นี้ได้ลง
แต่ลูกเล่นของเขาล้วนแล้วแต่หมายให้อีกฝ่ายตกตาย แล้วเขาจะไปใช้ลูกเล่นเหล่านั้นกับตงติ๋นผู้นี้ได้ยังไงกัน
เขาไม่สามารถใช้ทักษะที่หวังผลถึงตายได้
แต่กระนั้นในตอนนี้เขาก็ทำได้เพียงแค่ต้องลงมือเท่านั้น
