เขาใช้ความพยายามมากมายในการให้ตงติ๋นผู้นี้มาที่นี่ นั่นก็เพื่อหวังว่าจะใช้โอกาสนี้ในการเอาชนะใจของตงติ๋น
ใครจะไปคิดว่าเพียงเขาได้รับรู้ความจริงที่เกิดขึ้นกับเมืองหยานกั๋น เขาจะสติหลุดในทันทีที่ได้รับฟัง
นี่เขาต้องสะกดข่มใจตนเองมามากมายขนาดไหนเนี่ย
และด้วยสถานการณ์ในตอนนี้ เฉินเฉียงจึงไม่มีทางเลือกอื่นอีกทำได้เพียงปลดปล่อยขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ เพื่อสกัดข่มไม่ให้ตงติ๋นปลดปล่อยพลังจนทำลายกำแพงเขตแดนที่เขาพึ่งจะสร ร้างขึ้นมา
ตู้มมมมมม……
ตงติ๋น ผู้พึ่งจะสูญเสียสติสัมปชัญญะทั้งมวลไปแล้วก็ได้เหวี่ยงหมัดของตนพุ่งเข้าใส่เฉินเฉียง ผู้ซึ่งอยู่ตรงหน้าเขาและคอยกางเขตแดนไม่ให้เขาหลุดออกไป
ถึงแม้เฉินเฉียงจะมีขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้คอยปกป้องเขาไว้ แต่คลื่นพลังที่ส่งผ่านก็เหวี่ยงเฉินเฉียงจนดีดกระเด็นไปมา
“ตู้ม ตู้ม ตู้ม ตู้ม…”
เสียงปะทะกันระหว่างของสองสิ่งดังขึ้นอย่างแต่เนื่องนับสิบครั้ง จนในที่สุดตอนนี้ เฉินเฉียงก็มีเลือดไหลออกมาจากมุมปากจนได้
