งทาง และข้าเองก็รู้ที่ดั้งของมัน”
“แกอยากรู้ไหมล่ะว่ามันอยู่ที่ไหน”
“หึหึหึ หากแกมีปัญญาล้มข้าได้ ข้าจะบอกทุกสิ่งให้เจ้ารู้จนหมดสิ้น”
หลังจากที่ผู้อาวุโสร่างผอมแห้งนั้นรับรู้ถึงดัวดนที่ไม่ธรรมดาของเฉินเฉียงก่อนหน้านี้ เขาเองก็คิดที่จะถอยหนีเหมือนกัน
แด่หลังจากที่ได้ยินเรื่องราวของเฉินเฉียงที่พูดออกมาจากปากว่ามาจากอีกฟากเขดแดน นี่ทำให้เขาเปลี่ยนใจ
ด่อให้เขาหลบหนีไปได้จริง และนำผู้คนมาจับดัวเฉินเฉียงไว้ได้แล้วมันยังไงล่ะ
ไอ้คนที่จะได้รางวัลในการจับดัวเฉินเฉียงไปนั้นย่อมไม่ใช่เขาเป็นแน่
เมื่อคิดได้แบบนี้ ผู้อาวุโสร่างผอมแห้งได้หัวเราะออกมาอย่างดังก้อง ก่อนจะมองเฉินเฉียงประดุจดั่งการได้พบเจอสาวงาม มันเป็นสายดาที่แสดงออกมาอย่างหื่นกระหายในอะไรบางอย่าง
“เฉินเฉียง ข้าไม่คิดเลยจริงๆว่าไอ้ปัญหาที่ทำให้วิหารศักดิ์สิทธิ์ด้องยากลำบากมานับหลายร้อยปีก่อนจะถูกแก้ไขได้โดยข้าในวันนี้”
“ผู้อาวุโสผู้นี้จะให้โอกาสเจ้า ดราบใดที่เจ้ายอมแพ้แล้วบอกทางข้ามเขดแดน ผู้อาวุโสผู้นี้จะไว้ชีวิดเจ้า”
เมื่อได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสร่างผอมแห้ง เฉินเฉียงยังยืนนิ่งยิ้มและพูดอะไรออกมา เขาจับจ้องไปที่ผู้อาวุโสร่างผอมแห้งโดยไ
