บ่มเพาะของมันนั้นหาได้ด้อยไปเลยสักนิด
และในครั้งนี้หลังจากที่เมิ่งน้อยยกระดับ เขาเชื่อว่าเมิ่งน้อยนั้นจะอยู่ในระดับราชาหรือก็คือสัตว์วิญญาณระดับสามของโลกใบนี้
สัตว์ประหลาดระดับราชาสายเลือดอัคคี แม้บนโลกนั้นจะสามารถพบเห็นได้บ่อยครั้ง แต่กับโลกปีศาจแห่งนี้มันหาได้ยากยิ่งนัก
และเพื่อให้เมิ่งน้อยสามารถยกระดับได้อย่างราบรื่น เฉินเฉียงก็นำแก่นวิญญาณออกมาอีกเจ็ดร้อยกว่าก้อน วางไว้ข้างร่างของเมิ่งน้อยที่ยังคงนอนอย่างสบายอารมณ์
ดูเหมือนว่าเมิ่งน้อยเองก็สัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณที่เพิ่มขึ้นมาได้เหมือนกัน และนี่ทำให้มันราวกับผ่อนคลายอารมณ์จนหลับสนิทไปในทันที
หลังจากออกจากโลกใบเล็กของหยานเสวี่ย เฉินเฉียงก็พบว่าหยานเสวี่ยนั้นกำลังนั่งคิดชั่งใจอะไรบางอย่าง
“มีอะไรเหรอนั่น”
หลางซานเอ๋อที่นั่งข้างๆได้พูดออกมา “ก็นี่มันผ่านไปกว่าครึ่งวันแล้วนี่นาที่เม่ยซินยังไม่รีบตาตื่นขึ้นมาเลย ข้านั้นอยากรู้จริงๆว่านางไม่เป็นอะไรจริงๆใช่รึเปล่า”
หากว่าหยานเสวี่ยไม่กลัวว่ามันจะเป็นการขัดขวางเส้นทางของเจิ้งยี่และเม่ยซินล่ะก็ หยานเสวี่ยเองคงจะยังนั่งเฝ้าเม่ยซินอยู่ไม่ขาดแล้ว
“เจิ้งยี่นี่น้า จริงๆเล้ย เข้าไปก็เงียบก
