เจิ้งฮูเชิงเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน “เฉินเฉียง เมื่อสามเดือนก่อนที่เขาม่อกั๋นนั้น เรื่องราวที่เกิดขึ้นมันเป็นเรื่องราวระหว่างพวกเจ้าสองคน หาได้เกี่ยวข้องกับสำนักแต่อย่างใด แน่นอนว่ามันไม่เกี่ยวข้องกับการประลองระหว่างสองสำนักในครั้งนี้อีกด้วย”
“เจ้านั้นสามารถลงแข่งในนามแผนกวิชายุทธได้ก่อนที่จะประลองกับหลี่ฉิง”
“กับเรื่องนี้ เจ้าต้องเป็นคนเลือกเอง”
เมื่อพูดจบ เจิ้งฮูเชิงนั้นไม่ได้แยแสต่อเฉินเฉียงแต่อย่างใด เขาเพียงแค่เผยรอยยิ้มภูมิใจที่มีต่อหลี่ฉิงออกมาให้เห็น
ในการประลองครั้งนี้ คนที่เป็นหน้าเป็นตาให้กับสำนักเต๋าดาวตกนั้นก็คือหลี่ฉิงผู้นี้
ด้วยการที่หลี่ฉิงได้สังหารหลูอันในการประลองระหว่างสองสำนักไปแล้ว หากหลังจากนี้ เฉินเฉียงตกตายโดยมือของหลี่ฉิงอีก เขา ในฐานะผู้ที่เป็นผอ.สำนักเต๋าดาวตกย่อมได้หน้าไปด้วย
ส่วนผอ.ฉี นั้น ด้วยการที่เขาได้โปรดปรานในตัวเฉินเฉียงอย่างที่สุด เป็นธรรมดาที่เขาไม่ต้องการให้เฉินเฉียงต้องพบเจอเรื่องเลวร้าย จึงคิดจะหาทางช่วยเขา
แต่ก่อนที่เขาจะได้ทำอะไรนั้น เฉินเฉียงได้พูดตัดบทขึ้นมา