เฉินเฉียงยืนยืดอกพูดออกมาด้วยเสียงที่หนักแน่น
เมื่อได้ยินแบบนี้ ฉิงเชินหยุดหัวของเธอก่อนจะก้มลงมองชุดสีขาวที่กำลังสวมอยู่บนร่าง ก่อนที่จะถอนลมหายใจประหนึ่งดั่งเซ็งในอารมณ์ “เฮ้อออ ตั้งนานแล้วที่ข้าไม่ได้สวมชุดนี้ ดูเหมือนว่านับจากนี้ข้าคงไม่ได้สวมมันอีกแล้วล่ะ”
“ฉิงเชิน ข้า….”
เฉินเฉียงได้มองกลับไปที่เว่ยฉิงเชินในทันที แต่เขาเองก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดเขาจึงไม่สามารถจะพูดสิ่งใดออกไปได้ ทำได้เพียงเงียบงันและมองเว่ยฉิงเชินได้เพียงแค่ทำตาปริบๆ
เว่ยฉิงเชินนั้นไม่ได้สนใจท่าทางของเฉินเฉียงในตอนนี้ แต่กลับถามออกมาอย่างมีความสุข “พี่ใหญ่เฉินเฉียง ระดับการบ่มเพาะของพี่ไปถึงไหนแล้วน่ะ”
“เอ้อ แค่ระดับราชาขุนพลขั้นต้นน่ะ” เฉินเฉียงพูดออกมาตามตรง
“ฮี่ฮี่ฮี่ ถ้าอย่างนั้นท่านต้องพยายามอีกหน่อยนา ข้าในตอนนี้กลายเป็นราชาขุนพลขั้นสูงแล้วนะ”
“เอ้อ ใช่สิ พี่ใหญ่เฉินเฉียง ข้าขอเข้าไปดูโลกใบเล็กของท่านหน่อยได้รึเปล่า”
เฉินเฉียงพยักหน้ารับ ก่อนที่จะเปิดช่องทางเข้าโลกใบเล็กของตนและพาเว่ยฉิงเชินเข้าไป
หลังจากเว่ยฉิงเชินเข้าไปในโลกใบเล็กของเฉินเฉียงแล้ว เธอก็ได้บินไปโดยรอบในทันที
โลกใบเล็กของเฉินเฉียงนั้นมีขนาดพื้นที่ประมาณหนึ่งพันตารางกิโลเมตรซึ่งใหญ่กว่าของราชาขุนพลขั้นสูงเสียอีก ส่วนใหญ่แล้วมันเป็นโลกใบเล็กของเฉินเทียนเว่ยที่เฉินเฉียงได้ดูดซับมา
