บทที่ 333 ภักดีจนมิอาจจะเอ่ยได้
เมื่อเทียบกับวิธีการค้นวิญญาณของ แสงดำแปลงกำเนิดจากเทวีแห่งสวรรค์ร่วมกับคัมภีร์ปะสานฟ้าแล้วนั้น การแปรเปลี่ยนวิญญาณธงในธงหมื่นวิญญาณก็พอจะใช้แทนการค้นวิญญาณได้เช่นกัน
ทว่าอย่างหลังย่อมมีข้อบกพร่อง กล่าวคือ…ไร้ซึ่งเจตจำนงตนเอง
เว้นเสียแต่จะเป็นพวกเฉินซิ่นอันหรือบรรพชนถิงโยวที่ยินยอมเข้าสู่ธงด้วยตนเองขณะยังมีชีวิตอยู่ หาไม่แล้ว วิญญาณธงส่วนใหญ่ก็จะเพียงกระทำตามคำสั่งเท่านั้น
ฉะนั้นการค้นวิญญาณจากวิญญาณธงจึงทำได้แค่ในรูปแบบของ “การซักถาม”
ทว่าเช่นนี้ย่อมนำไปสู่วงจรพิกลอย่างหนึ่ง
ลวี่หยาง: “เหตุใดเรื่องนี้จึงไม่บอกข้า?”
วิญญาณธง: “เจ้ามิได้ถาม”
ลวี่หยาง: “ข้าไม่รู้ แล้วจะถามได้อย่างไร?”
วิญญาณธง: “เจ้ามิถาม แล้วข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเจ้ารู้หรือไม่รู้?”
เท่านั้นก็ถึงคราวอับจนถ้อยคำ
ด้วยเหตุนี้ เมื่อเทียบกับธงหมื่นวิญญาณ ลวี่หยางย่อมยังนิยมให้เฉินซิ่นอันเป็นผู้ลงมือยิ่งกว่า…ในเมื่อเป็นเรื่องเกี่ยวพันถึงการบำเพ็ญ ยอมลำบากเขาอยู่บ้าง คงไม่ถึงกับบังเกิดความเคืองแค้นกระมัง
เจียงหนาน หลุมหมื่นศพ
ที่แห่งนี้ คือจุดที่เศษเสี้ยวของราชสำนักสวรรค์ตกกระแทกลงมา ชัดเจนว่าเป็นการกระทำโดยตั้งใจของเจินจวินแห่งนิกายกระบี่หยก พร้อมกันนั้นยังถือโอกาสถอนเสี้ยนหนามของนิกายศักดิ์สิทธิ์ที่ฝังรากในเจียงหนานออกไปเสียด้วย
ลวี่หยางทอดมองภาพเบื้องหน้า ในใจอดมิได้ที่จะทอดถอนใจ คราวก่อนๆ
