แม้หลุมหมื่นศพในเจียงหนานจะถูกแย่งชิงจนเปลี่ยนมืออยู่หลายครา แต่ในท้ายที่สุดก็กลับคืนสู่นิกายศักดิ์สิทธิ์ทุกคราโดยแทบไม่เสียหายใดๆ ทว่าชาตินี้เพราะตนแทรกเข้ามาเกี่ยวข้อง กลับทำให้สถานที่อัศจรรย์แห่งนั้นถูกถอนรากเผาหนัง มิหลงเหลือแม้เศษเสี้ยว
“ทว่าเกรงว่านิกายศักดิ์สิทธิ์ก็คงมิได้ขาดทุน”
เหล่าผู้เฒ่าอย่างเซียนสวรรค์หมิงฮวาเข้าหาเขาได้พอดิบพอดี ดูชัดว่าล้วนเป็นแผนการของนิกายศักดิ์สิทธิ์ และเกรงว่านิกายศักดิ์สิทธิ์ก็คงเป็นฝ่ายแรกที่บุกเข้าสู่โลกเซวียนหลิงแล้วด้วย
ในสถานการณ์เช่นนี้ นิกายศักดิ์สิทธิ์ย่อมได้ผลตอบแทนจนล้นมือ
กลับกลายเป็นนิกายกระบี่หยกเสียอีก ที่ขาดทุนมหาศาล
หากมิใช่เพราะเหตุนี้ นิกายศักดิ์สิทธิ์ไม่มีทางยอมปล่อยให้นิกายกระบี่หยกนำเศษของราชสำนักสวรรค์มากลบหลุมหมื่นศพไปง่ายๆ เช่นนี้ ที่สุดแล้วก็ต้องเป็นการแลกเปลี่ยนอย่างหนึ่ง ซึ่งเจินจวินของทั้งสองฝ่ายต่างก็เข้าใจกันโดยมิกล่าวออกมา
“อืม?”
เมื่อใกล้ถึงเศษเสี้ยวของราชสำนักสวรรค์ ลวี่หยางก็พบว่าเบื้องหน้ามีผู้มายืนรออยู่ก่อนแล้ว ผู้ที่นำหน้ามากับฝูงชนนั้นใบหน้าเรียบง่าย ทว่าระหว่างคิ้วกลับเปล่งรัศมีคมกล้า
“จงกวง!?”
แทบในเวลาเดียวกัน จงกวงก็มองเห็นสายตาของลวี่หยาง พลันเหลือบตามามองกลับ
“หืม?”
โฉมหน้าของร่างจำแลงที่ลวี่หยางใช้ครานี้ยังคงเดิมมาตั้งแต่ต้น ตั้งใจให้จำแนกได้ง่าย หากเปลี่ยนหน้ากลางคัน ย่อมเป็นที่จับผิดได้โดยง่าย
ด้ว
