นตอนนี้ทำได้เพียงพยุงร่างของหลี่ฉิงที่บาดเจ็บสาหัสพลางเช็กอาการของเขา ก่อนที่จะค่อยๆวางร่างลงพื้นแล้วหันไปมองที่เฉินเฉียงอย่างเดือดแค้น “ไอ้เวรตะไล แกนี่มันจะกล้าเกินไปแล้ว มีความแข็งแกร่งเพียงเล็กน้อยแต่กล้าที่จะทำร้ายศิษย์ของข้าจนได้รับบาดเจ็บ”
เฉินเฉียงได้เก็บดาบดั้นเมฆไปก่อนจะพูดออกมาด้วยหน้าที่แสดงออกมาว่ากำลังสมเพช “ข้าก็คิดว่าลูกเตะของข้าจะทำให้กระดูกมันหักนะนั่น สงสัยข้าคงต้องใส่ใจการบ่มเพาะแล้วจริงๆ”
“ไอ้เด็กโอหัง” เฉิงยี่เมื่อได้ยินก็เดือดจัด พร้อมกับปลดปล่อยพลังฟ้าดินจากในร่างจนแผ่กลิ่นอายที่ราวกับโหดร้ายออกมา
เจิ้งฮูเชิงที่ยืนอยู่ข้างๆได้หยุดเฉิงยี่ไว้ในทันที หลังจากจ้องมองไปที่เฉินเฉียงด้วยสายตาแปลกๆ เขาก็ได้พูดออกมา “พี่ฉี ดูเหมือนว่าสำนักของท่านนั้นจะเต็มไปได้อัจฉริยะผู้ลี้ลับนัก”
“เพียงแค่ผู้ติดตามของศิษย์นอกที่มีระดับการบ่มเพาะที่ต่ำต้อยกลับแสดงออกมาได้อย่างทรงพลัง นี่ทำให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาแล้ว”
อย่าว่าแต่เจิ้งฮูเชิงและเฉิงยี่เลย แม้แต่ผอ.ฉีและหลิวฉิงก็ยังถือได้ว่าเปิดหูเปิดตา
นี่สำนักของพวกเขามีอัจฉริยบุคคลแบบนี้อยู่ด้วยงั้นรึ
ไอ้ฉิบหาย
ใครกันที่เป็นคนคัดเลือกศิษย์ถ
