ึงได้ปล่อยผ่านอัจฉริยะแบบนี้ไปได้ฟะ
มันทำให้เขาพวกเขาเกือบที่จะปล่อยให้ศิษย์นอกที่ล้ำค่าต้องหลุดลอยออกไปแล้ว
เท่าที่พวกเขาดู เฉินเฉียงนั้นอายุเพียงยี่สิบสองไม่ก็ยี่สิบสาม อย่าว่าจะได้เป็นศิษย์นอกเลย เขายังเป็นเพียงแค่ผู้ติดตามของหยานเสวี่ยอีก
เมื่อคิดแบบนี้ ผอ.ฉีก็ได้ออกหน้ามาพูดอย่างไม่ลังเล
กลับเด็กที่มีทักษะสูงล้ำเช่นนี้จะปล่อยให้เป็นอะไรได้ยังไงกัน
“หึหึหึ พี่เจิ้ง ข้าต้องขอโทษแทนเขาด้วยแล้วกัน”
“ข้าขอบอกตรงๆว่าพวกเราเองก็วางตัวเฉินเฉียงเป็นศิษย์ภายในอยู่น่ะ พอดีเรากำลังจัดสรรตำแหน่งภายในอยู่จึงทำให้เขาต้องรออยู่ในสถานะนี้ไปก่อน”
เมื่อหลิวฉิงหยุนได้ยินก็อดที่จะรอบยกนิ้วโป้งให้ผอ.ฉีเสียมิได้
นั่นก็เพราะการได้พบเจอศิษย์เช่นนี้จนสามารถได้รับเข้าในสำนัก พวกเขาในฐานะผู้ดูแลสำนักย่อมได้หน้าไม่มากก็น้อย
เจิ้งฮูเชิงเมื่อได้ยินก็อดที่จะมุมปากกระตุกขึ้นมาไม่ได้เช่นเดียวกัน
อย่าว่าแต่สำนักใต้บาดาลเลย แม้แต่สำนักเต๋าดาวตกเองหากได้รับศิษย์ที่เปรียบได้ดั่งเมล็ดพันธุ์ชั้นลิศแบบนี้แล้ว ตัวเขา เจิงฮูเชิงนั้นก็เปรียบคนเช่นนี้ราวกับสมบัติล้ำค่าเช่นเดียวกัน
แต่ในเมื่อผอ.ฉีนั้นลั่นปากออกมาซะขน
