าเคยเห็นมาก่อนหน้า
เมื่อหลี่ฉิงเดินเข้ามา เฉินเฉียงก็รับรู้ได้แล้วว่าการตายของหลี่เฟิงนั้นคงไม่ได้ถูกปิดซ่อนไว้อีกต่อไป
อย่างที่เขาคิดว่า หลี่ฉิงแสดงออกมาด้วยใบหน้ากระอักกระอ่วนในตอนที่เดินเข้ามาในห้องนี้
เจิ้งฮูเชิงนั้นย่อมจดจำหลี่ฉิงได้เป็นอย่างดี
นั่นก็เพราะเขาคือชายหนุ่มที่มีระดับการบ่มเพาะเพียงระดับนักรับขั้นสูง แต่กลับมีความสามารถบนเส้นหุ่นเชิดโลหิตที่เหนือล้ำกว่าใครจนยากหาใครเทียบ
และนี่เองก็ทำให้เขาเข้าใจได้ว่าทั้งสองมีสานสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเพราะถูกเลี้ยงดูด้วยกันมาตั้งแต่เล็ก
“ศิษย์หลี่ฉิงทำความเคารพท่านผู้อาวุโส”
เมื่อหลี่ฉิงเข้าห้อง เขาทำความเคารพเจิ้งฮูเชิงอย่างเคารพเลื่อมใส
นี่ทำให้เจิ้งฮูเชิงเผยรอยยิ้มและพยักหน้ารับออกมาอย่างพึงพอใจ “หลี่ฉิง ข้าจำได้ว่าเจ้านั้นเป็นผู้พี่ของศิษย์ที่ถูกกล่าวถึง”
“แต่ผู้อาวุโสเฉิง ข้าให้เจ้าไปตามคนน้องมาไม่ใช่รึ แล้วเจ้าไปตามคนพี่มาทำไมกัน”
ก่อนที่เฉิงยี่จะได้ตอบ หลี่ฉิงก็ได้รีบพูดแทรกออกมา “เรียนเจ้าสำนัก ศิษย์นอกคนที่ท่านกล่าวถึงหรือก็คือหลี่เฟิงน้องชายของข้านั้น”
“เมื่อไม่กี่วันก่อน เขาได้บอกศิษย์มาว่าต้องการเข้าเขาม่อกั๋นเพื่อทำภารกิจล่าค่าหัวที่นั่น”
“แต่นี่ก็เกือบสัปดาห์แล้ว น้องชายของข้าก็ยังไม่กลับมาแต่อย่างใด”
“และเป็นตอนนี้ที่ท่านอาจารย์ได้เข้ามาหาข้าแล้วบอกว่ามีศิษย์สำนักใต้บาดาลได้พบเจอกับน้องชายข้ามาก่อน ข้าจึงรีบมาที่นี่ในท