ายนั่นอีกครั้ง
แต่หากไม่มีหุ่นเชิดโลหิต ต่อให้หลี่เฟิงจะเปลี่ยนไปเดินบนเส้นทางแห่งวิชายุทธ มันก็ไม่มีทางทำให้เขาไปได้ถึงฝั่งฝัน
การกระทำของเฉินเฉียงเปรียบได้ดั่งการตัดเส้นทางการบ่มเพาะของหลี่เฟิงทั้งชีวิต
แต่ไม่ว่าหัวใจของเขาจะแตกสลายขนาดไหนก็ตาม เขาก็ไม่อาจแสดงออกมาให้ศัตรูได้เห็น
นั่นก็เพราะในตอนนี้ชีวิตของเขาอยู่ในกำมือของเฉินเฉียง
หลังจากจัดการหุ่นเชิดโลหิตของหลี่เฟิงไปได้อย่างง่ายดาย เฉินเฉียงก็ได้ก้าวเดินไปหาหลี่เฟิงพลางสะกดข่มบอลเลือดปีศาจที่พึ่งจะเข้าไปเพิ่มในร่างให้หดเล็กลงในทันที
“ไม่ อย่านะ อย่าเข้ามา”
หลีเฟิงมีใบหน้าที่ถอดสีพลางก้าวถอยหลังออกไปอย่างร้อนรน
แต่เดิมด้วยการที่สำนักเต๋าของทั้งสองนั้นต่างก็ประชันขันแข่งกันอย่างเป็นทางการมาโดยตลอด นี่ทำให้พวกเขาพยายามหลีกเลี่ยงการปะทะส่วนตัวจนเป็นที่รับรู้กันทั่ว
แต่ในความจริงแล้วศิษย์ของทั้งสองสำนักต่างก็หาวิธีตัดกำลังของทั้งสองฝ่ายอยู่มากมายหลายหน
และนี่จึงทำให้ในทุกๆครั้งที่ศิษย์ของทั้งสองสำนักที่ออกไปเดินทางฝึกตนและปฏิบัติภารกิจ ยามที่ศิษย์ทั้งสองสำนักเผชิญหน้ากัน ล้วนจบลงด้วยการตกตาย
ยังไม่รวมถึงเรื่องที่ว่าในครั้งนี
