้ หลี่เฟิงเป็นฝ่ายหาเรื่องเฉินเฉียงและหยานเสวี่ยก่อนนี่อีก
ในเมื่อเขาในตอนนี้ไม่มีพลังที่จะต้านทานแล้วอีกฝ่ายจะปล่อยเขาไปทำไมกัน
“ไอ้น้อง ข้าว่าเจ้าต้องคิดให้ดีก่อนนา” หลี่เฟิงพยายามข่มขู่ออกมาด้วยท่าทางที่หวาดกลัวและค่อยๆถอยร่น “ถึงแม้ว่าข้าจะเป็นเพียงศิษย์นอกของสำนัก แต่พี่ชายของข้า หลี่ฉิงคือศิษย์ภายใน”
“หากพี่ชายของข้ารับรู้เรื่องนี้ เขาต้องไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่”
“ในเมื่อเจ้าเองก็รู้จักพี่ชายของข้า หลี่ฉิง ข้าเชื่อว่าเจ้าต้องรู้ว่าเขาแข็งแกร่งขนาดไหน”
“ดังนั้นข้าขอแนะนำให้เจ้าคิดให้ดีๆ ยังไงซะ เขาก็เป็นคนที่เจ้านั้นไม่ควรจะไปหาเรื่องด้วยได้”
เฉินเฉียงแสยะยิ้มออกมาในทันทีเมื่อได้ยินก่อนที่จะพูดออกมาอย่างดูถูก “หลี่ฉิงรึ โทษทีนะ ข้านั้นไม่ได้สนิทสนมกับมันผู้นั้น”
“แล้วหากพี่ชายของเจ้าคิดจะทำให้ข้าต้องยุ่งยาก ก็ปล่อยให้มันผู้นั้นลองดู”
“แต่เจ้านั้น ไม่ว่ายังไงก็ต้องตกตายอยู่ที่นี่แหละ”
เมื่อพูดจบ เพียงชั่วความคิด คลื่นอัดกระแทกอันทรงพลังของเฉินเฉียงได้พุ่งเข้าไปยังจิตใต้สำนึกของหลี่เฟิง
ด้วยความทรงพลังของพลังจิต กับอีแค่นักรบขั้นกลางคนหนึ่งจะทำอะไรได้
ระดับของหลี่เฟิงนั้
