ห้ตกตายได้ในทันที
แต่หลิวเซียงเองก็นึกไม่ถึงว่าแม้เฉินเฉียงจะไม่มีท่าทีจะหลบเลี่ยงหรือป้องกันกระบี่ของตน กระบี่ของตนก็ไม่อาจพุ่งทะลุผ่านไปถึง ราวกับว่ากระบี่ของเขาได้ปักลงไปในก้อนทองคำจนบังเกิดเสียงกระทบดังแกร้ง
เป็นไปได้ยังไง
หลิวเซียงตกตะลึงและนิ่งอึ้งไป นั่นก็เพราะเขาได้เห็นว่าทั่วทั้งร่างของเฉินเฉียงถูกเคลือบไว้ด้วยสีเงินแวววาว
มันคือเกราะเหล็กไหล
ด้วยการที่มันคือหนึ่งในพลังเหนือมนุษย์ของมนุษย์กลายพันธุ์ทำให้เขาไม่ได้มีโอกาสที่จะได้ใช้พลังนี้สักเท่าไหร่นัก
อีกอย่างคือเขานั้นมีทักษะมากมายที่เหนือกว่าทักษะนี้อยู่มากนัก
แต่ในครั้งนี้ เขานั้นต้องการทำให้อีกฝ่ายสูญเสียความตั้งใจในการป้องกันตัวเองไป เขาจึงคิดว่าวิธีนี้จะเป็นวิธีการที่ดีที่สุด
ด้วยเหตุผลบางอย่าง เวลามองไปที่หยานเสวี่ยด้วยสายตาที่พร้อมจะครอบครอง มันทำให้เฉินเฉียงรู้สึกไม่ปลื้มอย่างบอกไม่ถูกแบบสุดๆ
หากฆ่าหลิวเซียงให้ตกตายไปเฉยๆแบบนี้ล่ะก็ ความเกลียดชังในใจของเขาก็คงไม่อาจลดทอนหายไป
เมื่อเห็นการกระทำของเฉินเฉียงที่ประหนึ่งต้องการหยอกหลิวเซียงเล่นก่อนฆ่าทิ้ง นี่ทำให้หยานเสวี่ยอดที่จะยิ้มออกมาราวกับรู้ความนัยเสีย
