ต่างคนต่างก็ตกอยู่ในห้วงความคิดของตน มีบางครั้งที่ทั้งสองหันมาสบตากันบ้างโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่นั่นก็ทำให้เกิดเพียงแค่หลบตากันพร้อมความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นในใจของคนทั้งสอง
ส่วนเมิ่งน้อยที่ไม่ได้แยแสต่อสถานการณ์ก็กระโดดไปมาเล่นนู่นเล่นนี่ตามประสาอย่างสบายอุรา
เช้าวันถัดมา เฉินเฉียงได้ยืนขึ้นพลางบิดขี้เกียจ
เมื่อวาน หลังจากดูดซับพลังงานจากซากร่างไปสี่ครั้ง อาการบาดเจ็บของเขาก็ดีขึ้นมาก เขาคิดว่าหากได้ดูดซับพลังงานจากสัตว์วิญญาณอีกสักตัวก็น่าจะฟื้นคืนร่างกายได้อย่างสมบูรณ์
หลังจากเขาได้ปล่อยกระแสจิตออกไปตรวจสอบ เขาก็ไม่ได้พบสิ่งใด
“ไปกันเถอะ ดูเหมือนพวกเราต้องไปกันอีกสักหน่อย”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงทะยานขึ้นฟ้าไปโดยมีหยานเสวี่ยคอยติดตาม
ในป่าที่รกทึบ เฉินเฉียงไม่ได้แสดงท่าทียากลำบากในการตรวจสอบพื้นที่แต่อย่างใด
ด้วยพลังจิตที่แกร่งกล้าของเขา ทั้งผู้คนหรือสัตว์ต่างๆที่อยู่ในระยะร้อยไมล์จะถูกเขาพบเจอได้ในทันทีที่พวกมันคงอยู่ และนี่ทำให้เขานั้นพร้อมจะรับมือได้ทุกเมื่อ
ยิ่งไปกว่านั้นคือ ต่อให้ยกคนกันมาทั้งสองสำนักเต๋า ก็หาใช่คู่มือเขาไม่
หลังจากที่ทั้งสองบินต่อไปได้อีกหกถึงเจ็ดกิโลเมตร เ