่นเดียวกัน”
“ดังนั้น หยานเสวี่ย เจ้าต้องจำไว้ให้ขึ้นใจ”
“ไม่ว่ายังไงก็ตาม อย่าได้ยุ่งเกี่ยวกับการบ่มเพาะเลือดปีศาจ ไม่ว่าจะทางใดก็ตาม”
“อย่างน้อยๆก็จนกว่าพวกเราจะได้สมุนไพรหมุนเวียนโลหิตมา”
หยานเสวี่ยพยักหน้ารับอย่างแข็งขั้น
เธอนั้นรับรู้เป็นอย่างดีว่าเฉินเฉียงให้คุณค่ากับสมุนไพรหมุนเวียนโลหิตมากมายขนาดไหน หลังจากได้รับฟังเรื่องราวตอนที่เขาบาดเจ็บกลับมา
และเธอยังรู้อีกว่าสมุนไพรนี้ มีเพียงโลกปีศาจเท่านั้นที่มีมันอยู่
ส่วนเหตุผลที่แท้จริงที่เฉินเฉียงยอมเจ็บหนักนั้นก็เพื่อให้ได้พวกมันมานั่นเอง
ด้วยร่างกายของเฉินเฉียงนั้น เขาไม่จำเป็นที่ต้องเสี่ยงชีวิตไปเก็บสมุนไพรหมุนเวียนโลหิตเหล่านี้มาแต่อย่างใด
แต่ที่เฉินเฉียงทำแบบนี้นั้น นั่นก็เพราะเธอ ถึงแม้จะต้องบาดเจ็บก็ตาม
เมื่อหยานเสวี่ยนึกได้แบบนี้ เธอเองก็อดที่จะประทับใจไม่ได้
“ไม่ต้องกังวล นับจากนี้ข้าจะใส่ใจในเรื่องนี้อย่างแน่นอน”
หยานเสวี่ยตอบกลับอย่างเป็นมั่นเหมาะ
หลังจากจัดการเรื่องราวไปได้สองเรื่องในคราวเดียว เฉินเฉียงก็นั่งลงและกลับมาลิ้มรสรสชาติอันแสนโอชะของไข่ปฐพีต่อไปด้วยกันกับหยานเสวี่ย
ท่ามกลางผืนป่าที่เงียบสงบ เฉินเฉียงและหยานเสวี่ย
