่าทีจะทำเป็นเล่นอีกต่อไป เขาหันไปหาหยานเสวี่ยที่มองอยู่แล้วพูดออกมา “หยานเสวี่ย ดูให้ดี”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงได้ยกมือขวาก่อนที่จะชี้นิ้วชี้ของตนไปบนร่างของหลิวเซียง
ถึงแม้จะอยู่ห่างกันสามเมตร แต่เฉินเฉียงก็ได้อาศัยพลังเหนือมนุษย์ ห้านิ้วพิศวง ส่งบอลปีศาจในร่างไปสัมผัสร่างของหลิวเซียงในทันใด
และนี่ทำให้หยานเสวี่ยต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าร่างกายของหลิวเซียงนั้นแห้งเหี่ยวราวกับลูกโป่งที่ถูกปล่อยลมจนแฟบในทันที
เมื่อเห็นว่าหลิวเซียงตกตายไปแล้ว เฉินเฉียงได้ใช้มือขวาไปสัมผัสร่างของหลิวเซียงทำให้อาการบาดเจ็บของเขาดีขึ้นมาอีกขั้นหนึ่ง
“นี่….”
“อื้ม นี่คือทักษะเฉพาะของสัตว์ปีศาจที่อยู่ในโลกปีศาจ กลืนกินเลือดปีศาจ”
เฉินเฉียงพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะสั่งให้เมิ่งน้อยจัดการซากศพของหลิวเซียงจนหลงเหลือเพียงขี้เถ้า
“เท่าที่ข้ารู้นั้น มีสิ่งเดียวที่พอจะต่อกรกับทักษะกลืนกินเลือดปีศาจนี้ได้ก็คงเป็นเพียงผู้มีทักษะอัคคีเท่านั้น”
“อย่างไรก็ตาม ต่อให้เมิ่งน้อยที่มีสายเลือดธาตุอัคคี แต่เมื่อสัมผัสร่างของสัตว์ปีศาจพวกนี้ หรือแม้แต่การได้พบเจอไอ้พวกบ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตก็ไม่อาจทำอะไรได้เช
