น และเริ่มทำท่าทางร้องขออ้อนวอนอีกครั้ง
หลี่กวงกัดฟันแน่นก่อนที่จะพูดออกมา “ไอ้หนู การที่เจ้าใช้เหรียญคริสตัลม่วงเลี้ยงดูสัตว์วิญญาณนั้น กลับคนทั่วไปนั้นยากจะยอมรับ”
“แต่เจ้าลองดูสิ สัตว์วิญญาณของเจ้าอย่างมากก็อายุสามสี่ปีแต่มันก็ยังไม่โตเลยด้วยซ้ำ”
“เอาอย่างนี้แล้วกัน ข้าจะยอมเห็นแก่ความทุ่มเทของเจ้า ข้าจะซื้อมันด้วยแก่นวิญญาณหนึ่งก้อนเพื่อซื้อสัตว์วิญญาณตัวนี้ เจ้าคิดว่ายังไง”
ในตอนนี้ผู้คนโดยรอบต่างก็พูดไม่ออก
นั่นก็เพราะข้อเสนอของหลี่กวงนั้นมันน่าสะพรึงเกินไป
ซื้อสัตว์วิญญาณด้วยแก่นวิญญาณเนี่ยนะ
ถึงแม้เขาจะร่ำรวยแต่ก็ไม่น่าจะเสเพลได้ถึงขนาดนั้นไม่ใช่รึ
แล้วทำไมครอบครัวของเขาถึงได้กล้าเลี้ยงดูไอ้คนแบบนี้ไว้ในตระกูลอีกกัน
เพียงเพื่อให้หญิงดีใจถึงกับยอมซื้อสัตว์เลี้ยงด้วยแก่นวิญญาณเนี่ยนะ ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่มันกินเหรียญคริสตัลม่วงเป็นอาหารอีก หึหึหึ หากพ่อของหมอนี่รู้เข้าคงต้องเฆี่ยนตีจนเลือดอาบเป็นแน่
อย่างไรก็ตาม ทุกคนไม่คิดว่าเฉินเฉียงยังคงมีท่าทีไม่แยแส แถมยังนำสิ่งหนึ่งออกมาจากแหวนเก็บของของตนอีก
และมันก็คือแก่นวิญญาณที่เหลือเพียงครึ่งก้อนอยู่ในมือ
เมื่อเมิ่งน้อยเห็น
