ลยสักคน พวกเขาเพียงหันไปมองฮูเตี๋ยนเป็นตาเดียวกัน
เมื่อเฉินเฉียงพูดจบ จางหยวนและคนอื่นๆได้ยืนขึ้นพร้อมกันแล้วพูดออกมา
“กัปตัน หากท่านไม่เข้าร่วมก็โปรดนำพาพวกข้าไปด้วย”
“ไม่”
เฉินเฉียงส่ายหน้าในทันที “จางหยวน หลังจากออกจากที่นี่ไปแล้ว พวกเราต้องเผชิญหน้ากับภัยอันตรายนานัปการ และข้าเชื่อว่านับจากนี้ พวกสภาสูงคงไม่คิดปล่อยให้เราทำอะไรได้อย่างง่ายดายอีกเป็นแน่”
“เหตุที่ข้าไม่เข้าร่วมฮุยตู๋นั้น โดยหลักแล้วข้าต้องการสืบหาความจริงในการตายของพ่อของข้าและหาฆาตกรที่ลงมือสังหาร”
“หากพวกเจ้าปลอดภัย ข้าเองก็ไม่มีอะไรต้องกังวล”
จางหยวนแม้จะต้องการพูดต่อ แต่ก็ถูกเฉินเฉียงห้ามปราม
“ไม่ต้องพูดแล้ว นี่คือคำสั่ง หยานเสวี่ย ไปกันเถอะ”
เฉินเฉียงรับรู้ได้ในทันทีว่าหยานเสวี่ยเองก็ไม่อยากที่จะอยู่ที่ฮุยตู๋เช่นเดียวกัน
ยิ่งไปกว่านั้น หากเขาต้องไปที่เขาห่านป่าเพื่อสืบสวน เขาต้องได้รับความช่วยเหลือจากหยานเสวี่ยด้วยอีกแรง
“ช้าก่อน”
เพียงเฉินเฉียงก้าวเดินออกไปหนึ่งก้าว เขาก็ถูกหยุดไว้โดยฮูเตี๋ยน
ฮูเตี๋ยนถอดถอนลมหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาเฉินเฉียงแล้วพูดออกมา
“เฉินเฉียง เจ้าควรจะรู้ว่าเหตุผลท
