ยินดังนั้น เฉินเฉียงก็ได้นำกระดูกสีดำออกมาจากแหวนเก็บของแล้วส่งให้กับฮูเตี๋ยนแล้วพูดออกมา “ผู้อาวุโส นี่คือสิ่งที่ข้านำออกมาจากเขตแดน ส่วนที่ว่าทำไมข้าจัดการกับเจ้าสิ่งมีชีวิตประหลาดนั่นได้ง่ายนักเป็นเพียงเพราะพวกมันมีคุณลักษณะที่เรียกว่าบอลปีศาจเหมือนกันเพียงเท่านั้น”
ฮู๋เตี๋ยนไม่ได้หยิบกระดูกสีดำนี้มาแต่อย่างใด เขาทำเพียงก้มลงไปเพ่งมองเพียงเท่านั้น
และนี่ทำให้ผู้อาวุโสคนอื่นเองต่างก็มามุงดูกระดูกสีดำที่อยู่ในมือนี้เช่นกัน
“เฉินเฉียง เจ้าเก็บไว้เถอะ”
ฮูเตี๋ยนพูดออกมาด้วยท่าทางเสียดาย “เฉินเฉียง ข้าเชื่อว่าเจ้าคงรู้อยู่แล้วว่าผู้ที่อยู่บนโลกใบนี้ ใครก็ตามที่อยู่ในระดับกึ่งราชาขึ้นไปแล้วจะไม่อาจเข้าสู่เขตแดนจักรพรรดิได้อีก”
“และสิ่งนี้เป็นสิ่งที่เขตแดนตรากฎเอาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการกอบโกยผลประโยชน์ขึ้นมา”
“หลังจากที่ทั้งสามกองกำลังออกจากเอเวอเรสต์ไปในวันนั้น เจ้าสองและเจ้าสามเห็นกับตาว่าเจ้านั้นได้ออกจากเขตแดนได้ด้วยตัวเจ้าเอง”
“ถึงแม้ว่าตาแก่คนนี้ไม่รู้ว่าเจ้าออกมาได้ด้วยตัวได้ยังไง แต่ข้ามั่นใจได้อย่างหนึ่งว่า กฎของเขตแดนนั้นไม่มีผลกับเจ้าแต่อย่างใด”
ในตอนที่เฉินเฉียงออกจากเขตแดนจักร
