ำธงตราแห่งฮุยตู๋ออกมา ก่อนที่จะเดินไปที่ประตูหินแล้วปะธงตราลงไป และนั่นทำให้ประตูเขตแดนปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับมีแสงสว่างและเกิดเงาอยู่ข้างใน แสดงให้เห็นว่าข้างในนั้นเป็นดินแดนที่สว่างไสวอย่างไม่ต้องสงสัย
“ต้องรบกวนผู้อาวุโสทั้งสี่แล้ว”
เฉินเฉียงและคนอื่นๆในกองกำลังก้มหัวให้แทบจะตั้งฉากกับพื้น ก่อนที่จะเดินตรงเข้าเขตแดนไป
เมื่อเข้าไปแล้ว หยางตู๋ได้นำเฉินเฉียงและคนอื่นเดินไป พลางกล่าวแนะนำเฉินเฉียงออกมา “เฉินเฉียง เจ้าไม่คิดว่าบรรยากาศของที่นี่คุ้นเคยบ้างเลยรึ”
“ฮี่ฮี่ฮี่ สถานที่แห่งนี้เองเรียกได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของเขตแดนจักรพรรดิเหมือนกัน เพียงแต่มันแยกขาดจากเขตแดนจักรพรรดิมาอีกที จะเรียกว่าอีกทางเข้าหนึ่งก็ว่าได้”
ในขณะที่เฉินเฉียงเดินตามไปนี้เองนั้น เขาก็ได้ใช้พลังจิตของตนตรวจสอบพื้นที่โดยรอบก็พบว่ามันมีรัศมีประมาณแปดสิบกิโลเมตร
นอกจากนี้ เขาเองก็มีความรู้สึกคุ้นเคยดังที่หยางตู๋ว่าไว้ แต่มันก็ยังมีความต่างอยู่บ้าง นั่นก็เพราะภายในสถานที่แห่งนี้นั้นเต็มไปด้วยผู้คน จึงทำให้ที่นี่เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา
เพียงเมื่อเฉินเฉียงรับรู้เรื่องนี้ เขาก็พบคนหลายสิบคนที่ส่งพลังจิตที่ทรงพลังเข้ามาตรวจสอบพวกเขา
อย่างไรก็ตาม ด้วยการที่คลื่นพลังเหล่านี้แค่กวาดผ่านไปเพียงเท่านั้น นี่จึงทำให้จางหยวนและคนอื่นๆแทบจะไม่รู้สึกตัว
หลังจากเดินไปอีกพักใหญ่ หยางตู๋ก็ได้พาทุกคนไปยังตึกหนึ่งที่ตั้งในภูเข
